Blog Ni Kokoi

Gift-Giving

2011-03-09T22:24:00.004+08:00

5 p.m. Nadatnan kong nakahiga sa sofa si Ayumi. Walang malay. Kinapa ko ang leeg niya pero di ko mahanap ang pulso niya.

"Ayumiiiiiiiiiiii!" sigaw ko.

Yes, I know na halos limang buwan akong di nakapagsulat dito at responsibilidad kong sabihin sa inyo ang dahilan. After kong sumamang magsulat para sa isang dramedy film na isinali sa MMFF last December (naks yabang!), e sumasideline naman ako sa pagsulat ng dalawang comedy shows sa singko ngayon. And yes, i don't feel any pressure right now. I apologize to my dear readers dahil kung wala kayo, e, ako lang magbabasa ng mga posts ko. :) Hindi ko iiwan itong blog ko, i promise! :) at isa pang smiley ulit. :) Anyway, back sa kwento.

Bumangon siyang tumatawa at nautot pa ata ng kaunti.

"Gago ka Ser! Nung ako gumawa sa'yo niyan e napikon ka! Sira talaga brain damage mo!"

"Nagpanggap lang akong pikon! Gaga!"

"Pwes, hindi pagpapanggap yung paghampas mo sa kin!"

"Jowk lang din yun. Wag ka nga!"

Umirap siya and then kumindat. Parang ewan lang.

"Ser, pwede bang mag-advance? Gusto ko kasing bilhin yung binebenta ni Bon-Bon na ..." napa-isip ng konti "anti-aging lubricant ata yun!"

"Gaga! CREAM! Anti-aging CREAM! Hindi naman siguro tumatanda yang kiyeme mo kapag regular na lubricant lang ginagamit niyo, ano? Anti-aging lubricant ka dyan!"

"Sensya, nagkamali lang. Pwedeng maging imperfect?"

"Magkano kelangan mo?"

"Three thousand fifty-three."

"Pramis? May excess? Wagi!" Dumukot ako ng pera at nagbilang. "Bakit may sobrang fifty-three?"

"Sinadya ko 'yun Ser para mairedirect ang focus mo mula sa tatlong libo."

At saka ko pa lang narealize na, oo nga, tatlong libo para sa anti-aging cream e 600 lang ang bili ko kay Bon-Bon. Secret lang natin yun, my dear readers, pag nalaman ni Ayumi na bumili ako e sangkaterbang pang-aasar ang ibabato niya sa akin everyday. Hehehe. So anyway, hindi ako naka-isip that time ng palusot para sa kabobohan ko, kaya inadmit ko na lang.

"Humahanga ako sa napa-istratehikong panlilinlang mo. At may nalalaman ka pang focus redirection diyan! Clap! Clap! Clap! At dahil diyan, hindi ko na tatanungin kung saan mo gagamitin ang pera mo."

"May bibilhin kasi ako para kay Marvin."

"Sabi ko nga, hindi ko na tatanungin sa'yo di ba? Kaya wag mo na sabihin. Pera mo yan at pinaghirapan mo yan kaya ikaw ang magdedecide. Hindi ako makikialam. Promise. Cross my heart. Hope to die. Stick a needle in my eye."

"Bibilhan ko siya ng second hand na PSP."

"Ano? Anak ng...Nag-iisip ka ba?! Bakit mo siya bibilhan ng PSP? Last month e binilhan mo na siya ng portable dvd player and then before that e binilhan ng second hand na iPhone last Christmas. Mag-isip ka nga!"

"So ser, ang pangako mong hindi ka makikialam e tumagal lang ng two seconds?"

"That is beside the point! Hindi ka nag-iisip! Para kang walang pinag-aralan!" Nakita ko sa mata niya na medyo nasaktan siya ng konti.

Isang tumatagingting na silence.

I know, OA, ang reaction ko and upon realizing that, "Sorry, 'Yumi. I am so out of line. That was so uncalled for."

Niyakap niya ako.

"Ser, alam mo, hindi ko naintindihan yung dalawang last sentences mo pero i'm sure na galing sa puso mo yun."

Napangiti lang ako.

"Sigurado kang bibili ka nung binebenta ni Bon-Bon? Ayaw mo na bang i-maintain yang balat mong may naturally glowing, youthful dryness?" pagbibiro ko.

"Para kay Marvin yun Ser."

And yes, inabot kami ng Mara Clara sa pagdidiskusyon.

Regret

2010-10-05T00:18:00.002+08:00

Maaga akong nagising at may nakita akong sulat sa ilalim ng pinto ng kwarto ko.

Mga 4 or 5 am na ata yun. Naisip ko e baka sulat ni Ayumi yun na nagsosorry dahil mga halos 1 week ko na siyang hindi masyadong kinikibo. Hindi naman ako galit sa kanya, medyo sumama lang ang loob ko dahil nalaglag niya yung iPad ko at ngayon e meron ng mga gray lines accross sa screen niya. Wala pa kasing 1 week sa akin yun. I repeat, hindi ako galit sa kanya.

Eto ang sulat niya.

Dear Ser K,

Good day!

Sorry po talaga. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasorry sa nagawa ko. Hindi ko po talaga sinasadya at hindi ko na alam ang gagawin ko para matanggal na ang galit mo sa akin. Alam mo ser, masama din naman ang loob ko kasi ang sabi mo noon sa akin e kapag ang isa sa atin ay sumama ang luob e sasabihin niya sa isa para mapag-usapan at maayos. Pero ser, hindi mo na ako kinakausap. Masakit po sa akin yun. Araw-araw na lang akong gumigising na hindi makatulog sa gabi. Lagi ko na lang iniisip kung ano ang gagawin ko para mapangiti ka. Nagpapatugtog ako ng Lady Gaga araw-araw sa umaga para mapasaya ka pero ngayon e parang naririndi ka na.

Ser, alam kong kasalanan ko at alam mong hindi ko naman kayang bayaran yun kahit ilang taon ako mamasukan sa'yo. Ser hindi ko na po talaga alam ang gagawin ko. Sa tingin ko ay hindi mo na ako mapapatawad. Kaya sa tingin ko ay aalis na lang ako. Baka kasi madagdagan pa ang kasalanan ko sa iyo. At least, looking at the bryter side e tatahimik na ang bahay at wala ng mang-aasar sa'yo. Je je je! At tsaka ser, wag mo na pong bayaran yung sweldo ko nung January na sinabi mong ibibigay mo by February 15. Okay lang ser, sobrang laki na ng naitulong mo sa akin.

Pagkatapos kong basahin yung linya na yun ay parang nagtaas pa ako ng kilay at nasabi ko ata sa isip ko na tama, umalis ka na. Pero natauhan din ako after a few seconds. iPad lang yun, at mas higit pa ang naitulong niya sa akin mula nung nagsimula siyang magtrabaho sa akin.

Itinigil ko muna ang pagbabasa. Namuo ang luha ko sa mga mata at nang matauhan ay dali-dali akong nagbihis. Hindi ko na muna tinapos ang sulat dahil baka hindi pa siya nakakalayo. Baka nasa istasyon pa lang yun ng bus pauwing Ilocos.

Habang nag-aayos ako e nagflashback yung ibang nakakatuwang times namin gaya nung time na tinuturuan ko siyang ng tongue-twisters at ang pagkakabigkas niya ay "She sells chisels by the seesaw." Hindi ko alam kung bakit iyon ang pumasok sa isip ko.

Naisip ko rin na kaya pala for the past few days na hindi ko siya pinapansin e puro adobo na lang ang niluluto niya. Paborito ko kasi yun. Di ko man lang napansin na pinapagaan na pala niya ang luob ko kaya halos lahat ng uri ng adobo e nailuto na niya.

Naguilty rin ako dahil naalala ko nung birthday niya e pinaghanda nga namin siya kasama ang mga friends ko pero maghapon lang kaming lahat nanuod ng live coverage ng hostage crisis. Nakatulog na siya bago pa nabaril yung hostage-taker.

Tumutulo na ang luha ko habang naaalala ang mga iyon. Kinuha ko ang cellphone ko at itinext siya. Tinanong ko kung asan na siya at susunduin ko siya pabalik. Nagsorry ako sa text. Para na akong bata na umiiyak at lalo pa akong nainis dahil natagalan ako sa paghanap ng susi ko.

Tumakbo na ako palabas ng bahay at naghanap ng taxi. Lumuluha pa rin ako. Hindi ko siya matawagan dahil alam kong di na kasya ang load ko. Nakadagdag pa iyon sa inis ko sa sarili ko. Ilang minuto pa akong naghintay, nauubusan na ako ng pasensya pero tuloy pa rin ang pagluha ko. Sinubukan ko na na maglakad at nagbakasakaling may masalubong akong taxi.

Naaninag kong may paparating na na taxi kaya nagpunas na ako ng luha. Bigla namang may nagtext.

Si Ayumi.

"Ser, andito pa ako sa kwarto ko. Nagbabalot pa lang."

Forgiven

2010-07-19T05:16:00.004+08:00

Medyo galit sa akin si Ayumi dahil hindi ko sinasadyang makita sila ni Marvin na nagjejerjer sa kwarto niya.

"Sorry na. Hindi ko talaga sinasadya!" I really meant it, pero nahihirapan akong hindi ngumiti. As in!

"Hindi pa rin kita kikibuin kahit anung sorry mo! Nagustuhan mo ba yung nakita mo?"

Oo ang sagot sa isip ko kasi maganda nga ang katawan ni Marvin at yes, nakita ko.

"Hindi a! Hindi ko nga sinasadya! Ikaw naman! Sorry na! Anu ba pwede kong gawin para di ka na magalit?" Somehow, naisip kong ireregret ko ang tanung na yun pero di ko na pwedeng bawiin or baguhin dahil baka lalo pa siyang magalit.

Napangiti si Ayumi. 'Yung nakakalokong ngiti.

"Magthreesome tayo ng boyfriend ko."

"'Tangina mo! Gaga!" At syempre ang rule sa bahay e tuwing mamemention ang word na 'Gaga' e kailangan naming magpose ng kahit anung signature gesture ni Lady Gaga. This time e parehas naming tinakpan ang isang mata. Then, balik na sa usapan.

"Seryoso nga, anung gusto mo?"

"Okay, since alam kong wala ka pang pera e ilibre mo na lang ako ng Eclipse, 3D!"

Walang 3D nun dito sa Baguio pero nag-okay na rin ako.

"Okay, last full show tayo mayang gabi sa SM."

"Sa'ng SM?"

"Ilan ba ang SM dito sa Baguio?"

Tinaasan niya ako ng kilay. This time wala akong laban.

"SM Baguio po." kako na lang.

At pagkatapos ng palabas e walang tapos na paulit-ulit ang joke nya sa akin.

"Alam mo ser kung nagsasalita yang kape mo alam mo kung ano sasabihin niya sa'yo?"

"Ano?"

"I'm hotter than you!"

Hindi ako kumibo.

"Ser, bukod sa 'Ilove you' e ano pa ang sinabi ng mga ex mo sayo?"

"Ano?"

"E di 'I'm hotter than you.' obvious naman ser di ba?"

Hindi pa rin ako kumibo.

"Hindi ka tatawa, ser? Let me remind you na may kasalanan ka sa akin."

Nag-fake laugh ako.

"Ayan ser, tinext ko na si Marvin at sinabi kong nagsosorry ka na."

"Thanks. Galit ba siya? Ano sabi niya?"

"He's hotter than you daw po."

Alam kong aabot ng ilang araw ang joke na yun kaya prinepare ko na ang sarili ko.

The next day e wala na siyang galit sa akin.

"Alam mo ba sasabihin ng sabaw, ser kung nagsasalita yan?"

"Oo, 'I'm hotter than you' na naman."

"Hindi! 'Hipan mo muna ako, wag kang patay gutom!' ang sasabihin niya."

"Ay? Lumilevel-up?"

"Of course, I'm smarter than you."

Immune na ako kaagad sa joke kaya ignore, ignore na lang.

"Maiba tayo ser, sa tingin mo anu ang ginagamit ni Prinsesa Urduja at ng mga royal blood nuon dito sa 'Pinas para pampaputi ng kili-kili. "

"Ewan, kalamansi? Bakit mo naman naisip na maitim ang kili-kili ni Prinsesa Urduja?"

"Di ba gumamit na daw ng kalamansi sa kili-kili si MacMac?"

"Oo, pero wa epek daw. Makati at mainit daw sa balat. Nagsuggest nga ako ng suha para mas malakas ang effect! Hehe.."

"So ser, kung contest ang dalawang prutas sa pagpapaputi e mananalo ang suha?"

May excitement sa mata niya. Sign ng impending corny joke.

"So kung mas mainit sa balat ang suha kesa sa kalamansi, ang sasabihin ng suha sa kalamansi ay?..."

"OMG, wag mo na ituloy please?" pagmamakaawa ko.

" ...I'm, hotter, than you!" sabay halakhak niya.

Kailangan ko na talaga maghanap ng bagong katulong.

World Maids Day

2010-06-22T13:34:00.005+08:00

"Ser, Knock! Knock!"

Very ordinary na ang ganitong mga araw namin ni Ayumi. Pero kahit na matagal-tagal na kaming nagsasama, ew, I mean magkasama e madalang ako makaramdam boredom. Minsan kasi e lumilevel-up yung mga tirada niya pero most of the time e pang-effortless na ngiti lang yung ibang jokes niya.

"Sige, pero pag nakornihan ako jan e hindi ka na pwedeng mag-Knock-Knock for the whole week okay?"

Tinaasan niya ako ng kilay.

Silence.

Tinitigan ko rin siya at tinaasan ng kilay with matching kamay sa bewang. Of course talo siya. Ayun nga sa kasabihan ng mga lolo't lola natin, "Mas mataas ang inahit na kilay ng bakla kesa sa babae." Kasabihan lang po yan. I don't shave my eyebrows... anymore.

"Ser iba na nga lang. Hulaan mo na lang to."

Nagbuntong-hininga ako.

"Minsan matigas, minsan malambot, minsan mahaba, minsan hindi, minsan maitim, minsan hindi."

"Ke aga-aga naman Ayumi putotoy na naman ang iniisip mo. Letch!"

"Oi Ser! Di ako bastos a. Tae kaya pinapahulaan ko."

Tumayo ako at dinala ang Philippine Daily Inquirer para magabasa sa kwarto ko. Minsan kasi e gusto ko naman ng mga seryosong bagay sa mundo ko.

"Teka, ser. Wait lang!"

"Anjan sa ilalim! Hindi ko kinuha!" Magkasama kasi lagi yung newspaper ko at tabloid niya tuwing bumibili kami. Nakasubscribe ata siya sa Bulgar at Ang Bagong Tiktik.

"Hindi yun Ser! Narinig mo ba ang latest chism sa neighborhood? Mas malaking balita eto kesa sa pagpasa ni Gloria ng korona, kapa, at disco stick kay Noynoy!"

"Okay. Kung hindi mo pa sinabi sa akin, ibig sabihin, wala pa akong narinig na tsismis."

"I see. So ganito ser,"

Hindi ko ilalagay dito ang tunay na nicknames ng mga characters sa kwento niya.

"Si Katulong Number 1 nahuli niya ang boyfriend niyang si Tamboy (tambay na boy) na nakikipaglandian sa text kay Katulong Number 2!"

I imagine jejemon style kasi ganun magtext si Ayumi.

"Sino si Katulong Number 2?"

"Siya yung babaeng nakakalimot maglagay ng Pond's sa leeg, ser."

"Aaaaah! O ano naman ang ginawa ni Katulong Number 1?"

"Ayun nagsisisigaw sigaw, nag-eskandalo sa harap ng gate nila Katulong Number 2! At pagkalabas na pagkalabas niya sa gate e hinampas-hampas ni Katulong Number 1 si Number 2 gamit ang walis tingting at dustpan!"

"Pati dustpan?"

"Hindi ser, pero I'm very very sure na naghampasan yata sila!"

"O tapos?"

"Ayun nagsumbong si Katulong Number 2 sa Kapisanan!"

Kapisanan is yung circle of friends nila Ayumi na binubuo ng mga katulong, tindera, housewives at ilang parlorista.

"Then ano nangyari?"

"Eto, ser. Alam ko na iisipin mo na ititiwalag ng Kapisanan si Katulong Number 2 at hihikayatin nila si Katulong Number 1 na makipagbreak kay Tamboy pero you are so wrong Ser Kokoi. You are so wrong! Merong twist!"

"Okay sige nakikinig ako. Ano ang twist?"

"Nang kinonfirm ng Kapisanan kay Tamboy ang nangyari, may revelation na never naming inasahan!"

"Ano?"

"Nabuntis ni Tamboy si..."

"Katulong Number 2?" hula ko.

"Hindi ser! Si Katulong Number 3!"

"Sino naman si Katulong Number 3?"

"Ready ka na ba?"

"Oo, ready na ko."

"Siya... ang co-founder... ng Kapisanan!"

"OMG!" As in nadala ako sa kwento niya.

"Talagang OMG!"

"Anung nangyari after non?"

"Out of town that time si Katulong Number 3 kaya walang nagawa ang sambayanan kundi maghintay sa pagbabalik niya. Feeling ko e nagpalaglag yun pero ang latest na pinakabagong update is that baka sisantehin ni Katulong Number 3 ang kanyang amo!"

She means the other way around.

"Ganun? Hala, asan daw siya as of this moment?"

"Aba malay ko ser, hindi naman ako chismosa para alamin pa kung nasaan siya."

Tumaas kilay ko.

"Pero 'yaan mo Ser, I will keep you posted. Isusulat ko na lang sa wall mo sa facebook."

"Gaga wag!"

"Okay ser tama na ang news. Ano lulutuin ko ngayon."

"Kahit anu basta masarap."

"E ser, kung masarap pala gusto mo e bakit 'di mo na lang tikman ang masarap na Pempengco?" sabay turo sa crotch area niya.

"Aaaah. Pempeng mo pala yan."

"Yes, ser eto ang Pempengco."

"Aaah! Nice one!" napangiti ako.

"Yan siguro 'yung knock knock mo kanina ano?"

"Tama ser. Hindi lang ako beautiful and smart, funny pa ako! What more can you ask for more?"

Tumuloy na ako sa kwarto ko.

Life Goes On

2010-05-04T06:09:00.003+08:00

"Tama na ang iyak Ser, mukha ka ng bilasang bakla!"

Palabas kami ng simbahan nila Ayumi. Kakatapos ng misa para sa 40 days ni Mama. Medyo nagsink-in na sa akin ang mga nangyari kaya nagsisimula na ang healing process.

Wala akong ganang mamasyal or kumain sa labas.

"Sorry, Koi pero may importanteng client ako na imimeet. Next time na lang." ibig sabihin meron na namang ka-SEB na silahis si ChiChi. Napangiti na lang kami.

"Ikaw, MacMac?" Tanong ko.

"May appointment ako sa dentist ko."

"Alam ko kung ano gagawin mo!" nakangiting sabat ni Ayumi.

"Okay, mukhang joke yan. Sige, shoot!" sagot naman ni Mac.

"IpapaPasta mo yang pustiso mo! Bwahahhaha!"

Naghalakhakan sila. Napangiti lang ako dahil mga apat na beses na niyang ginamit yung joke na yun kay MacMac.

Magtatanghali na nang makarating kami ni Ayumi sa bahay. Parang antagal ring nabakante ng bahay. Hindi ko naisip kung pano babalik ang sigla ngayon.

"Naku Ser!"

"Bakit?"

"Ikaw ang huling nagsaing 'di ba?"

"Oo, bakit?"

"Hindi mo natakpang mabuti ang lalagyanan ng bigas! Nagmoisture kaya ayan! Nasira!" nagpause siya saglit tapos biglang napangiti. "Ser, ibig sabihin...."

"Bibili ka sa tindahan?"

"Hinde! Think ser, think!!" pinipigil na niya ang tawa ngayon.

"Okay, sige basta hindi korny yang joke na yan e papatulan ko. Sabihin mo na at baka mautot ka kakapigil ng tawa!"

"Ser, ibig sabihin... Meron tayong... Grain Damage!"

Gusto ko siyang batuhin ng newspaper na binabasa ko pero nakaisip rin ako ng kakornihan.

"Uy! Anung balita 'to? Katulong pinatalsik ng amo dahil sa mga korning jokes!"

"Ah, ganun pala Ser." Pinulot ng takip ng rice cooker at nagkunyaring dyaryo yun. Biglang nagbago ang expression ng mukha nya na parang may nabasang nakakagimbal.

"Eto Ser! Katulong na wais. Isinawsaw ang toothbrush ng amo sa inidoro bago umalis ng bahay!"

Syempre di ako papahuli.

"Katulong na inagawan ng boyfriend ng amo, nagpatiwakal!"

At siya din hindi rin papahuli. Kontest na ito!

"Katulong na maganda, nadiscover ng Star Cinema, sumikat! Ang dating among bading, katulong na niya ngayon!"

"Katulong na 'di pantay ang pagkakabunot ng kilay, madedelay ng isang buwan ang sahod!"

"Katulong na mahaba ang long hair, hindi na papayag harvestin ang Farmville ng amo!"

"Katulong, bumili ka na ng bigas!"

"Katulong..." napaisip siya ng konti. "A ok ser, wait lang." ibinalik ang takip ng rice cooker. "Ituloy natin pagbalik ko at may naisip pa akong dalawa. hehe."

Nakalimutan na naming ituloy yun pagkabalik nya. Ako e tumitingin na ng mga lumang pictures with my Mama kaya teary eyed na ko. Of course napansin ito ni Ayumi. Walang di nakakalampas sa mata, pandinig at pang-amoy nya.

"Ser, anung favorite mong color?"

"Green. Bakit?"

"Hmp! Boring. Andaling i-spelling. Ako Ser, tanungin mo." Nakita ko sa mata nya ang excitement. "Sige na Ser, dali!"

"Okay, anung favorite color mo?" tanong ko hoping na may improvement ang joke.

"Fee-yoo-sha!" sabi nya. Shet, yun na nga yung joke na iniisip ko kaya ang naisagot ko na lang e "Okey."

"Ipa-spell mo sa akin Ser!"

"Okay, spell mo."

"Ay Ser wag na lang pala. Red na lang."

Nakatitig ako sa kanya. Tapos mukhang hinihintay niya akong tumawa. So okay, para sa effort nyang pasayahin ako, tumawa na ako para na rin hindi sya mapahiya.

Sumabay siya ng tawa.

"Kaw talaga Ser! lumang joke na 'yun e natawa ka pa! Korny ka talaga!"

Sinubukan kong magpakapositive at strong since after that tragic day. Ang okrayan ay hindi pa rin nawawala. Itinuturing ko na nga siyang tradisyon e.

Medyo napabayaan ko ang aking online accounts dahil dun. Nagsilantaan na rin ang mga crops ko sa Farmville pero okay lang kasi narating ko na ang maximum level, thanks to Ayumi.

Ako, balik na sa trabaho ngayon. Si Ayumi, balik sa pang-ookray at pakikipagtsismisan. Ang kuya Jack ko, bumalik na rin ang dating sigla. Halos lahat ay bumabalik na sa dati. At siyempre, ang Blog ni Kokoi, nabuhay na ulit at hoping na mas mapapadalas na ang pagbaBlog!

P.S. Maraming salamat sa mga condolences niyo my dear readers! Namiss ko kayong lahat!

And She's Gone

2010-03-29T20:48:00.003+08:00

"Anak, alam mo nung high school ako nagkaruon ako ng relationship with a lesbian."

Eto yung first na shocking news na narinig ko kay Mama. First year college pa lang ako that time. Nasa stage ako na nagkoconfuse-confuse-an about my sexuality. Of course very traumatic ito sa akin.

"I hope na maiintindihan mo ako tsaka isa pa, sino ba naman ang hindi nag-experiment nung high school?"

"Oo Ma, pero dapat di mo na sinabi sa akin yan. Eeeeesh!"

"Sinasabi ko sa'yo to dahil alam kong maiintindihan mo ako. Homophobic ka ba anak?"

"Hindi, Ma. Oversharing ka naman kasi. I didn't need to hear that."

"Anak naman."

"Okay, Ma. Since nagsheshare ka na rin, may sasabihin ako sa'yo. Halos parehas nung sinabi mo."

"OMGosh anak! Nakipagrelasyon ka sa isang lesbian?"

"Ma, kung magjojowk ka e magwo-walk out na ako."

"Okay, so you dabbled in high school? With whom? Yung barkada mong si Francisco Jose? Yung bestfriend mong si Antonio Miguel? O si Pedro Juan?"

"Yes."

"Anung yes? Yes sa lahat?" sabay halakhak.

Tama siya pero may namiss pa siyang dalawa.

"Okay anak, may ipagtatapat ulit ako sa'yo."

"OMG, Ma. If it's something that i don't wanna hear e wag na lang. Please!"

"I lied."

"About what?"

"I never had a lesbian encounter."

"Gago ka, Ma!" tumawa siya.

"Okay, Ma, hindi totoong nakipaglandian ako sa lalaki nung high school."

"Of course anak. Hindi ka nakipaglandian sa kapwa mo boys nung high school. Lalaki ka di ba? Kaya ka nga may mga gay magazines sa ilalim ng kutson mo e." Humalakhak siya ulit.

After nung pag-uusap namin e nagkulong ako sa kwarto ko. Nainis ako sa kanya kasi hindi nya dapat pinapakialaman mga gamit ko. Inisip ko that time na kumuha ng sarili kong apartment pagka-graduate ng college.

Kumatok si Kuya Jack. Hindi ko sana papapasukin kaya lang sabi nya e importante raw.

"Kuya, napaamin ako ni Mama." Kaming magkapatid lang ang nakakaalam ng sikreto namin that time. Well, yun ang alam ko.

"Did she tell you na nagkaruon siya ng lesbian lover nung high school?"

"Pano mo nalaman?"

"Ganun din yung sinabi nya sa akin nung napaamin niya ako."

"Teka, teka. Alam na din ni mama na pati ikaw?"

"Oo, last year pa. Pero di ko sinabi na pati ikaw."

Natatawa kami habang umiiyak nung pinagkukwentuhan namin ito mga 3 weeks ago. Si Ayumi, nakikitawa/iyak din. Para kaming mga baliw. Dumating din ang mga kamag-anak namin na nagtataka kung bakit kami tumatawa. Kumpleto mga barkada ko, ChiChi, MacMac, BonBon, at kung sinu-sino pa.

'Yung mga nakakatawang pangyayari at pag-uusap lang sa buhay ko ang mga ikinukwento ko dito sa Blog ko. Para s akin kasi e marami na nga tayong problema sa mga buhay-buhay natin tapos problema pa mababasa mo, e good luck na lang sa wrinkles na makukuha mo kakasimangot. Life is supposed to be fun. Hindi naman lagi but i choose to focus more on the brighter side of life.

At dahil sa sinabi kong yan, eto ang last sentence ng entry na 'to,

"Goodbye Mama! I love you and I will miss you! Ikumusta mo 'ko kay God! Magkikita rin tayo ulit someday! Mwah! Text text! :')"

And She's Back

2010-02-12T20:45:00.007+08:00

Platinum Blonde ang buhok ni Ayumi nang makita ko siyang bumababa mula sa bus.

Yes, ang bida sa Blog Ni Kokoi ay bumalik na! Hmp!

Gusto ko talaga siyang yakapin pero napatunganga lang ako, nakapamewang at nakataas ang kilay. Parang ayoko siyang pasakayin sa sasakyan ni Mama. Si Mama na nga mismo ang nag-alok na ipahiram yung sasakyan nya para masundo ko siya. Suspetsa ko nga e mas espesyal na siya kay Mama kesa sa akin. Hmp!

Tumango siya, at gamit ang kanyang nguso, tinuro nya ang isang malalaking sako bag na ibinaba ng kunduktor ng bus. Siyempre binuhat ko at inilagay ko sa trunk ng sasakyan. Hmp!

Tabi kami at wala akong balak i-start ang sasakyan hangga't 'di niya ipinapaliwanag ang kanyang buhok.

Tiningnan ko siya at tinaasan ulit ng kilay pero nakatingin lang siya sa harap na parang I don't exist.

"Ehem, ehem, ehem!" kako.

Nagbuntong-hiniga siya at naglabas ng napakalaking shades. Tumingin siya sa akin saglit with a very straight face and a vacuous stare, umirap then tumingin ulit sa harapan at isinuot ang shades.

"Inggit..................ka lang." Malumanay niyang sabi.

Oo, simula na naman ang kakulitan namin. Gusto kong sakyan ang kalokohan niya pero di ko pa kinaya.

"I missed you!" kako with a sincere smile.

Bumuntong-hininga ulit siya and then sumigaw ng "GO!"

Natawa ako ng malakas pero pinipilit pa rin niyang mag-stay sa character niya.

"O asan na ang disco stick mo?"

Humalakhak siya.

"Gago ka Ser! Yung sa The Devil Wears Prada ang ginagaya ko, hindi si Lady Gaga!"

Tinanggal niya ang wig at pinasok sa bag. Gusto kong hiramin 'yon at magpipipipicture para sa fezbuk ko. Hehe.

Dumaan kami sa Jollibee-Session para maglunch. Habang nakapila kami sa counter e nagsimula akong magkwento tungkol sa mga nangyari habang wala siya pero tinatapos naman niya ang lahat ng sentences ko.

"Ser, just in case na hindi mo pa napapansin e updated na ako sa lahat ng cheesewhiz dito."

"Okay, so wala tayong pagkukuwentuhan. Take out na lang tayo. Hmp!"

"Ser pwede ba ko magpahinga pagkarating sa haus kasi medyo pagod ako sa byahe?"

Hindi ko alam ang status ng emotions niya about sa happenings before she left so hindi ko na muna inOpen yung topic. Syempre nagjoke na lang ako.

"Bakit? Ikaw nagdrive ng bus? Ikaw nagkunduktor?"

Naintindihan nya na 'Oo' ang sagot ko.

"Yaan mo Ser, pagkagising ko e ituturo ko sa'yo yung tamang dance steps ng Bad Romance."

Pagkarating namin sa bahay e idiniretso ko yung sako bag sa kwarto nya. Naligo ako at nagprepare papuntang work. Kumatok siya sa kwarto at may inabot siyang paper bag.

"Pasalubong ko po."

Binuksan ko at natuwa naman ako.

"Sensiya Ser ha? Sinukat ko muna. Hehe."

Para sa akin pala 'yung puting wig na ginamit nya.

"I missed you too, Ser!"

Revelations

2010-01-25T20:41:00.004+08:00

"Maitim nga ako e! E di natural, maitim ang singit ko! Tsaka 'di bale, maputi naman ang kaluluwa ko!"

'Di po ako ang nagsabi n'yan my dear blogmates. Pramis!

Meet MacMac again. Ang bestfriend kong balyena.

Kakabreak lang kasi nila ng boyfriend niya. Bitter siya.

"Binigay ko lahat sa kanya pero nauwi sa wala ang lahat!" Pagpapatuloy ng drama nya.

"When you say lahat, do you mean halos kalahati ng bawat sahod mo?" Pang-aasar ko.

"Bwisit siya! Akala nya perfect siya? Akala niya kung kalakihan naman!"

"Wag ka nga bumaba sa level niya na naglalabas ng baho kapag break na kayo!"

"E ganun din naman siya!"

"Kaya nga wag ka na bumaba pa!"

"Ok fine, di na."

"Ok na?"

"Ok!"

"So, really? Di kalakihan?"

ChiChi arrived almost an hour late at buhaghag ang buhok.

"Gurl, guess what?" tanong ni Mac kay Chi.

"Ano?"

"Naimbento na ang suklay! Eto, try mo." Sabay abot ng suklay.

"Mukhang kagagaling mo ng Commuter's Lodge at katatapos lumamon ng lalaking silahis a!" Pagbibiro ko. May obsession siya sa gay men. I don't know why.

Napangiti siya konti pero sumeryoso agad. Mukhang medyo totoo ang joke ko.

"O Mac, musta na?" Tanong nya na may pagpapahiwatig na ayaw pag-usapan ang ginawa niya.

"Ayun, I gave my all pero iniwan pa rin nya ako."

"By 'All' you mean a Neo Laptop?"

Nagulat ako sa sinabi ni Chi kaya tiningnan ko ng masama si Mac.

Nanlisik ang mata niya kay ChiChi sabay sabing "Secret Laptop! remember?"

"Ginawa mo yun?"sabat ko. "Hindi ba binalaan na kita? Tsaka bakit mo nilihim sa akin? Gusto mo bang isumbong kita sa ate mo? sa nanay mo? Sige ka! Iba-blog ko ito!" pananakot ko.

"Yan! Yan ang dahilan kaya ko nilihim sa'yo!" Sabi nya habang nakaturo sa ilong ko.

Medyo pahiya ang Kokoi.

"Chi naman kasi, pagsabihan mo naman si Mac. Di na natuto e."

"Pinagsabihan ko naman e. Sabi ko China Phone na lang ang ibigay nya para mas tipid."

"Gaga!" sigaw ko sa kanya.

"Mac naman, we care for you kaya kita pinagsasabihan. Wala pa kayong 2 months e kung ano ano na ibinibigay mo!"

"Kaya nga!" sabi ni Chi.

"Shut up nga kunsintidora!" sabi ko na lang.

"E ano ibibigay ko?" tanong ni Mac.

"Love and Orgasm." pagbibiro ko pero mukha nainis pa sila dahil hindi nakakatawa ang joke ko.

Konting silence pa then bumaling si Chi kay Mac, "Bale yaan mo pag nakasalubong ko siya sa Session e ipagsisigawan ko, with megaphone, na maliit yung kanya!"

"At ipagsigawan mo rin na power bottom siya! Hahaha!" dagdag ni Mac.

"Walang masama sa pagiging bottom." sabat ko na nireregret ko na.

Taas ang kilay ni Chi. "Bottom ka Kokoi?"

"Hindi a." Bulong ko.

"Hoy! Sabi ni Ayumi ikaw daw yung nakatuwad nung one time na nahuli ka nyang may ka-jerjer!"

Honestly wala akong maisip na palusot that time. Gusto kong magwalk-out hindi dahil sa biro nila kundi dahil may mga taong nakakarinig sa amin. Medyo mellow pa naman ang music sa Ionic Café.

"Guess what? Babalik na raw si Ayumi sa February after a very long vacation." Sa isip ko e perfect na change of topic yun kasi likes na likes nila si Ayumi.

"We know! Last week pa!" pambabasag ni Chi. "Bakit ngayon ko lang nalaman na bottom ka?"

"At bakit ko naman ikukuwento sa'yo?" isa pang regretful answer ko.

"So inaamin mo?" sabat ni Mac.

"Kaya ba para kang sakang maglakad kung minsan?" pagpapatuloy ni Chi.

"Or laging kamot ng kamot sa behind?" sabat ni Mac.

"Kaya wala kang white underwear baka mamantsahan after sex?" Si Chi.

"At kaya ka galaw ng galaw sa kinauupuan mo kanina pa?" Si Mac.

Hindi ako makaisip ng isasagot ko dahil sunud-sunod ang mga tanong nila at medyo napikon ako. Nag-asta akong magwalk out pero actually sa CR lang. Naghintay ako pero walang sumunod para pigilin ang pagwalk out ko.

Bumalik ako sa table at sinabi kong ako na ang magbabayad ng mga inorder namin basta wag na pag-usapan yun. Pumayag sila kaya naiba na ang topic. Pero pagka-abot ko ng bayad e, pinutakte na naman ako ng mga tanong ng dalawa. Kaibigan ko nga sila. :)

Embarassed

2009-11-21T23:24:00.004+08:00

Dinugo si Ayumi habang nanunuod kami ng Queer As Folk.

Nangyari ito kinagabihan after ng previous post. Sinabi sa akin ni Amboi na pwedeng mangyari ito sa mga ectopically pregnant.

"Ser, upuan mo 'tong dugo sa sofa para kunyari dinaratnan ka na!"

Alam kong masakit ang nararamdaman ni Ayumi pero nagagawa pa rin niyang magpatawa. Natulala ako dahil medyo may takot ako sa dugo.

"Ser! Ako pa ba ang tatawag ng ambulansya?"

Medyo natauhan ako.

It didn't take long hanggang makarating kami sa ospital. Naiinis na ako dahil ayaw pa niyang ipatanggal ang bata dahil baka may chance pa daw na gumapang ang namumuong fetus papunta sa dapat nyang kalagyan. Of course, alam niyang kailangan na talaga. Medyo in denial lang siya. Masakit para sa akin pero mas masakit para sa kanya.

8am sa private room kinabukasan nang may pumasok na makalaglag-boxer na guy. Natulala ako kasi shet, bibihira akong makakita ng ganito kagwapong guy. If I'm not mistaken, Piolo minus the nunal ang hulog-ng-langit na guy na ito. Nag-blush ako.

"Kumusta na po siya, Ser?"

"Ser?" Pagtataka ko.

"Ako po si Marvin."

"I love you too!" sabi ko sa isip ko.

"Ahmmm, ako po ang..."

"Lalaking dugyot!" sabat ni Ayumi na nanghihina pa.

"Palabasin mo siya!" utos sa 'kin ng yaya ko.

Nahihiyang tumingin si Marvin sa akin at payukong lumabas ng kuwarto.

"Putcha 'Yumi! Ang haba ng buhok mo! May kapatid ba siya?"

"Bakit, gusto mo ring ma-ectopic pregnancy?"

"'Yumi 'di naman niya sinasadya ang nangyari sa 'yo a!"

"Anung hindi? Tanga ka ba? Kaya nangyari sa akin ito dahil nakaturo pakaliwa ang kanyang pag-aari! Kaya 'yun! Sa kaliwa nabuo ang bata!"

Nawindang ako dahil sobrang lakas ng bunganga niya. Baka marinig ng mga nasa labas at ng mga nasa adjacent rooms. Naks English!

"O, pinipicture mo sa isip mo yung sinabi ko no?"

Oo, tama si Ayumi but I have to deny.

"Hindi a! Iniisip ko lang nakailangan nyong mag-usap dahil walang mangyayari kung puro galit at sigaw na lang ang ipinapakita mo!"

Seryoso ako pero nangningiti pa rin dahil di maalis sa isip ko 'yung sinabi niyang nakabaluktot na something.

"Ang pilyo ng ngiti mo ser! Tarantado ka! Pinagpapantasyahan mo ang sa akin! Gusto mo mabugbog for fun?"

"Oi bakit ikaw, di mo ba pinagpapantasyahan ang Amboi ko? Di ba cute na cute ka sa kanya?" sumbat ko.

"Excuse me! Im not ChiChi and MacMac!" pasosyal nyang sagot.

"Meaning?"

"Or si Mama mo."

"What? Gusto mo pag-usapan ang mga nanay? Sige ano nga ulit trabaho ng nanay mo nuon sa Japan bago ka pinanganak?"

Alam ko medyo below the belt yun pero asaran lang kami talaga at hindi siya papatalo.

"Asaran pala ng Nanay, sige shoot ako."

Alam kong sobrang dami ng alam niya sa pamilya ko at wala akong kalaban-laban sa mga sikretong ibubunyag niya.

"Di na. Yoko na makipagtalo." sabi ko na lang.

"Haha, sasabihin ko sanang kamuntik kang pina-abort ng Mama mo nuon pero sige, wag na. Peace tayo!"

Of course hindi na totoo yun. Pero napapisip pa rin ako hanggang ngayon.

Napalamig ko ang ulo niya at napapayag ko na mag-usap sila ni Marvin.

Umabot din sila ng isang oras at nang mejo natahimik na sa luob e dahan-dahan na akong pumasok. Di ko napansin na naghahalikan sila kaya mejo nagulantang ang dalawa.

"Ser, pinag-uusapan lang po namin ang... ang.. panahon sa labas." Di marunong magsinungaling si Marvin.

"Hindi. Pinag-uusapan namin ang gastos dito sa ospital." Sabat ni Ayumi tapos tumingin siya kay Marvin at sinabing "Mas kapani-paniwala yun!"

Inignore ko na lang 'yun.

"So ano na napagdesisyunan nyo? Ok na ba kayo?"

"Slight." pagpapacute ng katulong.

"Ipapalibing na po namin yung bata." Si Marvin na sa tingin ko e nagpapacute din.

"Binigyan nyo na ba ng pangalan? Di ba yun ang pamahiin?" kako.

"Matagal na po naming nabigyan ng pangalan. Bago pa namin nalaman na ectopic siya."

"Ako nakaisip Ser. Ipinangalan ko sa isang special someone." sabat ni Ayumi.

"Kapamilya star yan! O kaya character sa pocketbook na binabasa mo. Korny!" pang-aasar ko.

Ngumiti lang sila.

"Or bida sa teleserye or fantaserye yan! Haha!" pagpapatuloy ko.

"Ser Kokoi, Marcus po ang pangalan nya."

Napahiya ako.

'Yun ang tunay kong pangalan.

Time For Soap

2009-10-14T06:41:00.004+08:00

"Dugyot! Ikaw na ang pinakadugyot na taong nakilala ko!"

Si Ayumi may kaaway sa phone.

"Oo na! Dugyot Ako! Dugyot ka, Dugyot tayong lahat! Hindi ako makapaniwalang nagpakadugyot ako sa kadugyutan mo! Ang dugyut-dugyot mo!"

Imagine, it's 6 a.m.! Pero I know na may prublema siya kaya gusto kong nanduon ako for Ayumi once na tumulo ang luha niya. Gusto ko siyang icomfort kahit kahit di pa siya ready na sabihin na buntis siya.

"Tanga! Gago! Dugyot! Tarantado! Dugyot! Walanghiya!"

At bago pa niya sabihin ang pangatlong 'Dugyot' sa sentence na iyon ay lumabas na ako ng kuwarto.

"So how do you like your eggs Madam K?"

I was wearing a pink pyjama top at that time kaya niya ko natawag na Madam. But don't worry, I was also wearing a dark black na shorts para hindi masyadong effeminate.

"Sinong kaaway mo?"

"What? Oh that? Ha. Ha. Ha. Narinig mo 'yon?" 'Yung haha niya ay walang kasigla-sigla.

"Hindi. Normal lang naman akong magising ng alas-sais. You know, besides the usual 8am kung saan araw-araw na nakaset yung alarm clock ko."

"Ah! Yung Spongebob na alarm clock mo! Ang cute non!"

"That's not the topic!"

"Ah! Ha ha! You are so funny! Ha ha!" wala pa ring sigla ang tawa niya. "I was just rehearsing for a play!" Kumunut noo ko. "So ano ser, ipagluluto kita ng adobo?"

"Akala ko ba itlog?"

"Ano ka ba naman Sir Kokoi, morning breath at paa mo ay amoy itlog na tapos 'yun pa gusto mo agahan?"

I promise, hindi ako amoy itlog. It's something else. Hehe.

"Magpatugtog ka kaya ng..."

"Wonder Girls?" sabat niya.

"No. Laos na yon."

"2NE1?"

"Hinde!"

"Okay, tao ba ito? bagay? lugar na matatagpuan sa Pilipinas?"

"Gaga!"

"Lady Gaga?"

"Hindi. Teka iniisip ko!"

"Beyonce? Rihanna?"

"No! No! No!"

"Para sa'n 'yung pangatlong No?"

"Sa susunod na guess mo!"

"Uhmmmm. VST and Company? Nyahahah." Tumaas lang kilay ko.

"I know na Sir. I so, so, so got it!"

"Ano?"

"Soundtrack... ng Lord... of The Rings!"

Tama ang hula niya.

"Pakihanap na lang Ser at magluluto ako ng agahan."

Ako ang nag-utos pero ibinalik sa akin. Galing ng yaya ko 'no?

"So, galit ka pa rin ba dahil nasira ni Ondoy ang ibang gamit mo lalung-lalo na ang bayo laptop mo?" Napaisip ako konti.

"Vaio." kako na lang dahil iimbiyernahin na naman ako nito kapag nilecturan ko to sa pronunciation.

"Yun nga, tapos ang iba pang mga damit mo at ang pinakamahalaga sa lahat ang mga M2M magazines mo!"

Biglang dating nila Mama at Tito Arie, Bago n'yang BF.

"Ano'ng mga mgazines?" sabat ni Mama.

"Wala yon." sagot ko habang hinahanap 'yung CD.

"Kowt, educational magazines, kowt." sabi ni Ayumi. Yun ang quote, unquote niya.

"Aaaah. Magazines ng mga hubad na lalaki. What about them?" si Mama.

"Nasira po ni Ondoy, Ma'am."

"Anak, isipin mo nga nangyari sa Maynila! Sa mga nasalanta ni Ondoy! Magasin lang yun anak! Yung iba nga e nawalang ng tirahan at kapamilya!"

Okay, that made me less frustrated.

"Yaan mo anak, papahiram ko sa'yo mga magazines ko!"

"Wait, that is sweet but so so so gross at the same time. Wag na." sagot ko with disgust.

"So anyway," sabi ni Ayumi "napasok na rin si Ondoy sa usapan, suggestment ko lang Sir Kokoi, ba't di mo idonate ang kahit isang buwan na sahod mo sa mga nasalanta para at least pasilipin ka man lang ni San Pedro sa gates ng langit pag pumanaw ka na?"

"That's a great idea!" kako "But I have a better one, what if i-donate ko ang isang buwan na sahod mo... ang mga damit mo... and then, para makapasok ka sa gates ng langit, e ipadala na rin kita kasi kailangan nila ng manpower duon! What you think? Ha?"

Natahimik siya saglit. Siyempre nag-isip ng counter-attack.

"Lalagyan ko ng maraming vetsin itong itlog na kakainin mo para bumula ang bibig mo. Bwahahaha!!! Aray!"

Binato ko siya ng remote.

"Teka, nasabi ko ba yun ng malakas?" palusot niya.

"Akala ko ba mag-aadobo ka?"

"Ayoko ng adobo! Ang dugyot dugyot nyang tingnan! Dugyot ka!"

Nagkatinginan kami ni mama. Alam naming may problema siya.

Tahimik kami hanggang sa makapaghain siya.

"Ayumi," malumanay kong pagsabi "Alam ko na ang lahat. Buntis ka at ayaw panagutan ng nakabuntis sa'yo tapos naghahanap ka ng paraan para sabihin sa akin na kailangan mo na umalis."

"Okay sir. Sasabihin ko na." Pagbubuntong-hininga niya.

"Alam ko na nga e. Anu ka ba. Kakasabi ko lang! Are you listen?" Pagpapatawa ko.

Tumingin siya sa bintana sa may kaliwa niya.

Tumingin din kaming lahat dahil akala namin ay may dumaan.

'Yun pala gusto niyang magsalita na hindi tumitingin sa mga mata namin.

"Ectopic pregnancy. Kailangan daw ng tubal abortion."

Nangingilid na ang luha niya.

I Got It

2009-09-03T13:00:00.001+08:00

"You are one step closer towards the Gold Digger Hall of Fame, Sir Kokoi!"

Hindi na kasi sasama si Ayumi sa concert ni Lady GaGa. At kaya niya sinabi 'yun ay dahil si Amboi ang gumastos para sa ticket namin.

"So anim na libo lang ang presyo ng puri mo , Ser?"

Gusto ko mang hambalusin ng traveling bag si Ayumi e pinipigilan ko pa rin ang sarili ko dahil baka makunan siya. And hanggang ngayon e hindi pa rin niya sinasabi na buntis na siya.

"Matanong nga kita 'Yumi, ano'ng nangyayari sa'yo at hindi kita maintindihan these past few weeks. Meron ba akong dapat malaman?"

"I don't know what you mean Mr. De Ayala." sabay ngisi.

"I'm a Psychology student and i know when someone is lying."

Humingi siya ng malalim.

"Okay, ipramis mo na never ka magagalit."

Since alam ko naman na na buntis siya, I said yes.

"Naalala mo nung last time na lumabas ako kasama yung mga friends ko?"

"Oh yeah, conference slash gathering day."

"Ha?" kunot-noo siya.

"Day Off ng mga Maids! Nyahaha." eto lang naisip kong pambawi sa kanya that time.

"Whatever, e di ba ang saya-saya namin that time?"

"Get to the point!"

"Blinutooth ko sa kanla yung dance video mo ng Nobody na nakabrief ka at yung classic na Single Ladies mo."

Hindi ko alam ang gagawin ko that time at kung ano ang sasabihin ko. Magagalit ba ako ng sobra dahil nakita nilang mali-mali pa yung steps ko ng nobody or dahil laos na yung Single Ladies e pinakita pa niya.

"Blinutooth mo?"

"Jowk lang ser, ikinuwento ko lang kasi ipinakita sa akin yun ni Ser Amboi."

"Ah okay."

"At ni ChiChi."

"Okay." bestfriend ko naman kasi si Chi.

"MacMac, Tikoi, Rochester, Tita Garland, Kuya Jack mo, Mama mo, bagong boyfriend ng mama mo, at higit sa lahat..."

"No."

"Yup! Ang youtube..."

"Joke! Di ako marunung e-mail ng video sa youtube."

"You mean upload."

"Whatever techno-geek!" Di ko lam kung san niya nakuha yung word na 'yun.

"Onga pala darating yung order mo sa McDo mamaya. At mukhang di maganda."

"Ha?"

"Pupunta sila ChiChi at MacMac at may sasabihin sa'yo Ser. Ang slow mo!"

"McDo? Order?"

"Mac and Chi. Duh?"

"Okay nakuha ko."

"It's a play on the phrase Mac and Cheese. Boba!" Yes tinawag niya akong boba.

"I said i got it!"

Para sa mga bagong mambabasa, ganito talaga kami ni Ayumi. Parang siya ang amo at ako ang inaaping katulong na tatanga-tanga. It's okay kasi pantanggal ko siya ng mga ka-istressan sa buhay ko.

"So ano ang masamang balita?"

"'Lam mo nakakatawa yung joke nung maisip ko dahil at the same time nagamitan ko ng intelligence at cleverness. But the fact na hindi mo kaagad nakuha, e, dobolyu eytchee dobolyu. WHEW!"

"Ok fine! Di ko kaagad nakuha. Big deal! So ano ang masamang balita?"

"I mean ikaw na self-proclaimed genius, ikaw na valedictorian nung elementary, na university scholar nung college, na uber galing sa Text Twist, na suki ng Wikipedia at GayTube.. I mean YouTube, e hindi nakuha yung joke ng isang kawawang high school graduate na mahirap at inaaping magandang katulong?"

Okay nahuli niya ako one time na nanunuod sa gaytube pero nanunuod lang talaga ako at walang ibang ginagawa. (insert smiley here.)

Siyempre taas lang ang kilay ko.

"So ano ang masamang balita?"

"E di pag sinabi ko sayo e di ano pa ang purpose ng pagpunta nila dito mamaya? Boba ka talaga! Hehe. Joke. Nakakadalawa na ako. I know. Peace!"

"Okay fine I'll wait for them."

"Sasabihin nila sa'yo na kasama niyong manonood ang kuya Jack mo at ang bago niyang boyfriend." Yes, parehas kami ni Kuya Jack.

"Okay, walang problema dun."

"Yes, and by the way, did i mention na ang bago niyang boyfriend ay si Tikoi?"

"WHAT?"

"Si Tikoi na minsan mong inibig?"

"Nakuha ko!"

"Si Tikoi na kailan mo lang nakasex, na insecure ka kasi mas "malaki" siya kesa sa'yo?"

"I SAID I GOT IT!!!"

"Si Tikoi na..."

Ginilitan ko na siya ng leeg.

A Short One

2009-08-23T22:08:00.002+08:00

"Sige na please Sir Kokoi! Isama mo na ako sa concert ni Lady GaGa." Lumuluhang pagmamakaawa ni Ayumi.

"Pwede ka namang sumama a! Bakit ka nagkakaganyan?"

Alam kong dala ito ng ~~pagdadalantao~~ ~~pagdadalangtao~~ pagbubuntis ni Ayumi. Hindi pa rin niya iyon sinasabi sa akin at hindi niya alam na alam ko na.

"Kasi ang akala ko e nagbibiro ka lang na pupunta kayo kaya ang sabi ko e hindi ako sasama." May kasama pang hikbi at punas ng tumutulong luha at sipon... itutuloy...

My Dear Readers and Followers,

I really apologize sa super delayed na posts, sa late na pagrespond sa bilyun-bilyong mails, comments, etc... Just catching up with work, school, business, psychotherapy, time with important people, love life, sex life, life, friends, the world, ang showbiz, and everything i missed since The Accident. Antagal na nun, di ko inakala na aabot ng kalahating taon ang epekto nun.

Guys, itutuloy ko ang kuwento as soon as possible. I really want to keep blogging. Konting-konti na lang. I will answer all your questions and respond to all your comments! Hahabol ako sa mga blogs niyo, pramis!

Oo nga pala hindi totoo na sumusulat ako ng color green na book titled "Blog ni Kokoi" under (tama ba?) PSICOM Publishing Inc. Pero pag may lumitaw sa mga National Bookstores e utang na loob, bumili kayo.

I love you all!

Sumasainyo,

Kokoi

Bad Hair Day

2009-07-23T06:58:00.004+08:00

"I am closing my blog. Matagal ko na itong pinag-iisipan. Isasara ko na."

It was a bad day for me. Pitong tao ang halos magkakasunod na nagsabi sa akin na nakakalbo na ako. Una si Ayumi na pumuna at naglecture pa tungkol sa Male Pattern Baldness. Sobrang insulto 'yun lalo na't maraming tao ang nakakarinig sa amin sa simbahan.

Mama: 28 ka pa lang pero ang nipis na ng buhok mo at antaas ng hairline mo! Parehas namang makakapal ang buhok at hindi kalbuhin ang mother's at father's side ko.
Kokoi: Ma, first of all hindi pa ako 28. Let's be clear on that, okay? And number 2, side mo at side ni papa ang pagkukunan ko nito. Hindi both sides mo!
Ayumi: Onga naman ma'am. Tama si Kokoi.
Kokoi: Tama ako? Yun lang? Walang insulto?
Ayumi: Nasa simbahan tayo ok? Later na lang.

Nabadtrip ako ng konti kasi wala naman akong magagawa sa buhok ko. I mean, it's really mean for them na asarin pa ako e wala nga akong magagawa.

Ayumi: Ser, kaya ba mahigit isang dosena ang mga caps mo sa bahay para matakpan yan?
Mama: Tapos, vertically challenged ka pa kaya lahat ng tao e makikita ang anit mo.
Kokoi: Vertically challenged?
Ayumi: In other words,
Kokoi: I know what it means!
Ayumi: bansot.

After ng mass naghiwa-hiwalay na kami. May imimeet daw na friend si Mama at si Ayumi e pupuntahan daw yung friend niya sa ospital.

So I met up with ChiChi and MacMac. Nag-ukay kami. Yun usually ang bonding namin after ng mass.

Bumili ako ng caps. Dalawa. Medyo nagsink-in yun mga sinabi nila. Si ChiChi, boots and shoes. Si MacMac naman antagal pumili ng tops. Siyempre bottom siya. Hehe.

MacMac: Okay, girls honestly, does this shirt make me look fat?
ChiChi: No! Of course not!
Kokoi: Well you only look fat because... you're fat.

Humalakhak si ChiChi with matching halak. Pero deadma lang sa kanya.

MacMac: Well at least i'm not nakakalbo!

Si ChiChi, konting tawa lang. Either nakahalata siyang napipikon ako or baka lumabas ang plema niya.

MacMac: Tapos mali pa grammar mo!

Inisip ko kung ano ang mali sa sinabi.

MacMac: Remember subject plus adjective agreement?
Kokoi: Ha?
ChiChi: Huh?
MacMac: Yes, subject + adjective agreement! Kapag ako ang subject dapat laging plus or positive ang adjective!

Well alam namin ni ChiChi na bagong joke na naman yun na nakuha niya sa colleagues niyang English teachers. At dahil nag-effort na rin siyang mag-explain e nag-fake laugh na lang kami.

After shopping e kumain kami sa McDonald's. Hindi kami makapagkwentuhan ng maayos dahil panay ang text ni ChiChi. Pupunahin na sana namin siya pero naunahan niya kami sa sasabihin niya.

ChiChi: Katext ko si Ayumi.

MacMac: Ano sinabi niya? Sabihin mo lahat kung ano sinabi niya. (sabay hablot sa kuwelyo ni ChiChi) Sabihin mo!

Yes i know, masyadong dramatic ang reaction ni Mac. Sanay na kami. Frustrated theater actor kasi.

Kokoi: Go ahead tell us everything, and DO NOT skip a detail!

ChiChi: Ok first text niya kanina e tinanong niya kung nahalata ko daw na nakakalbo ka na.

Kokoi: Okay, skip that detail.

ChiChi: Her boyfriend got her pregnant.

Kokoi: What?

ChiChi: Iniisip siguro niya kung paano niya sasabihin sa'yo.

Kokoi: Well, thanks to you nasabi mo na. Wala na siyang puprublemahin.

ChiChi: No, it's not that.

Kokoi: What then? That i'm the father?

MacMac: Gago! E nagshishrink nga yan kung nakakakita ng boobs e makabuntis pa kaya?

ChiChi: Seriously guys.

Kokoi: Ok go ahead. Ano yun?

ChiChi: I think iniisip niya kung paano niya sasabihin kung...

Kokoi: Sino ang tatay? Oh God! Yung hardinero ng landlord ko ang nakabuntis sa kanya?

MacMac: Si Rochester with the yummy muscles?

Kokoi: And very beautiful eyes?

MacMac: And huge bushy peni...

Kokoi: Whoow. That's below the belt!

MacMac: Not if nakatayo.

ChiChi: Malalanding bakla, please?

Natahimik kami.

ChiChi: Iniisip ni Ayumi kung paano niya sasabihin na aalis na siya wait (sabay tingin kay Mac) abot hanggang pusod? Shet naiihi na ako, tell me more!

Awkward

2009-06-25T06:48:00.006+08:00

"Gusto kitang ipakilala sa buong pamilya ko bilang partner ko!"

"What?"

"This is what we both wanted right?"

"Yes! Wan-TED. Past tense."

"Alam mo hindi ko alam kung nagbibiro ka or nagpapakipot!"

"Pareho!"

"Huwag ka munang sumabat, Ayumi." sabi ko.

Hindi naman sa nagpapacute ako kay Amboi pero gusto ko lang isipin niya kung gaano kasakit yung ginawa niya. Tapos 'yung pinagdaanan ko rin ng ilang buwan. Ilang araw na rin kaming magkasama at ngayon lang kami nagkausap ng seryosohan.

"You actually thought na iiwan na lang kita ng walang dahilan? Remember about 2 years ago nung sinabi ko na kapag magtetake na ako ng boards e kailangan muna nating maghiwalay pansamantala para makaconcentrate ako sa pagrereview at pagtake ng boards? At ang sabi mo e you understand, ok lang! Don't you remember? DON'T YOU REMEMBER?"

Natahimik ako at sinubukan kong alalahin ang nangyari.

Flashback 2 years ago sa apartment ko after ng jer.

Amboi: 2 years from now magtetake ako ng boards. Kelangan muna nating maghiwalay pansamantala para makaconcentrate ako sa pagrereview at pagtake ng boards.

Kokoi: I understand, OK lang. I will remember that.

Amboi: You sure?

Kokoi: i, will, reMEMber that. Dont worry.

Then nagjer ulit kami.

End flashback.

Alam ko mapapahiya ako, hindi lang sa kanya pati kay Ayumi na I'm sure nakikinig sa kabilang kuwarto. Pero wala akong maisip na lusot. Naalala ko ang lahat at alam kong tama siya. Malapit na niyang mahalata na nag-iisip na lang ako ng palusot pero wala talaga akong maisip.

"Ser, kain na!"

Sigurado akong isusumbat na naman ito ni Ayumi at sasabihan ako ng "Saved your ass! Didn't I?"

Oo, timing talaga yung pagtawag niya sa amin pero this time, I know, sinadya na niya.

Lunch was extremely awkward. But thanks to Ayumi. Tumayo siyang entertainer naming dalawa.

Ayumi: So, Ser Amboi, kumusta boards? Mahirap ba?
Amboi: Medyo lang kasi nag-attend ako ng reviews.
Ayumi: That's good to hear! So Sir Amboi, napanuod mo na ba yung part 3 nila Hayden at Maricar?
Kokoi: (enthusiastic)Hindi pa pero nakasave na sa email ko papanuorin ko siya once we get home!

Konting Silence.

Ayumi: Anyway, Ser Am, anong field pala balak mo magspecialize?
Amboi: As of now, magjegeneral p muna ako. Di pa ako masyadong sure kung alin ang pipiliin ko.
Ayumi: Aaaah. Alam mo ba my cute na guy sa beach na nakakita na nagBubbles ang noselet ni Sir Kokoi?

Tawanan kaming tatlo lalo na after kinuwento ni Ayumi ang nangyari that time. At habang nagrerecover pa kami ni Amboi sa sobrang katatawa e

Ayumi: So, gano niyo pa kamahal ang isa't isa?

Balik sa awkwardness ang lunch.

Unexpected

2009-06-11T09:40:00.003+08:00

"Good morning Sir Kokoi! Would you like to eat my pusit?"

Yes, she's back at may baon na mga nakakapangilabot na tirada.

Hindi pa rin tapos ang Ilocos adventure namin. Ilang buwan na rin akong purga sa seafood. Kaming dalawa na lang ngayon ang naiwan dito sa Ilocos. Bumalik na sa Baguio sila MacMac at ChiChi kaya kami na lang muna ang nag-ookrayan.

"Ser, naipon na mga maruruming dirty clothes mo. Ano na gagawin natin ngayon?"

Alam ko nagbibiro siya kaya lang seryosong-seryoso ang mukha niya.

"Ahmmm. Lalabhan mo?"

"Bakit ako? 'Di ba kailangan mo ng mga bonggang-bonggang exercises? Well this is it! Grab the opportuniy!"

Taas ng kilay si Kokoi of course.

"Kaw na muna ser. Please?"

"Fine konti lang naman."

Sa CR nakalagay ang washing machine kaya dun na ko naglaba.

Kalagitnaan ng pagsasabon ko e may tumutulong black na liquid sa ilalim ng machine. Gulat ako siyempre kaya labas ako ng CR para magtanong.

"Ateng! May lumalabas na black na liquid sa"

"Sa ano mo? Eeew! Ang gross! Patingin?"

"Tanga sa washing machine! Dugyot!"

"A okay. Pero pwede pa rin patingin?"
Taas ako ng kilay siyempre.

"Grasa yun. OA ka naman ser kung makareact! Luma na daw kasi yang makina. Sige na ituloy mo na paglalaba at magluluto ako ng adobong dilis. Hehe."

Ilang araw na lang e uuwi na kami ng Baguio. Mamimiss ko ang Ilocos.

"Ser, text ni Mama mo, hindi na daw siya makakabalik dito at inaasikaso ang businessman niya. I mean business. Hehe."

"Ingat ka sa jokes. So magcocommute tayo pauwi?"

"May susundo daw sa atin na may dalang sasakyan. Pero di niya sinabi kung sino. Malamang ang kuya Jack mo yun."

"A okay. Ano pa sabi?"

"Ipaalala ko daw meds mo. Anti-asthma, anti-psychotics, at anti-vagina."

"Nyeta ka! Oo na!"

"Hehe. Mayang gabi na daw darating sundo natin."

"Ha? May ilang araw pa tayo dito a."

"E, bakit sinabi bang uuwi na kaagad pagkarating ng sundo? Duh?"

Very tiring ang whole day na iyon dahil sa paglalaba ko at kay Ayumi na rin. Maaga kaming nagpahinga. 9 pm e patulog na ako.

After an hour or two e naalimpungatan kong may kumatok. Si Kuya Jack na 'yun. Narinig ko ang tv kaya alam kong gising pa si Ayumi. Bumalik na ako sa pagkakatulog.

Naramdaman kong may tumabi sa akin at niyakap ako mula sa likod ko. Namiss siguro ako ng walanghiyang utol ko. Super close kami ng kuya ko kaya ok lang na magkatabi kami sa kama.

Nung elementary pa kami e siya ang nagtatanggol sa akin kapag may mga boys na nang-aasar sa akin ng "Bakla!" kapag naglalaro kami ng Chinese Garter ng mga girl friends ko. Mahal na mahal ko ang Kuya Jack ko.

5 a.m. nang magising ako. Humihilik si Kuya kaya siniko ko ang dibdib niya. Yumakap uli siya sa akin tapos hinalikan niya ako sa batok then papunta sa tenga. Kinabahan ako. Dali-dali kong binuksan ang lampshade at nakita kong matamis na nakangiti sa akin si... Amboi.

SexEyeBalls

2009-05-17T20:00:00.006+08:00

"I hate your BLOG!"

"Ha? Bakit?" kunot-noo kong tanong.

"Kulang ng details! Kulang ng Buhay! Kulang ng kulay! Ang Boring!"

"Excuse me? Bago ko isulat ang mga 'yan e inaalala kong mabuti ang bawat detalye para wala akong makaligtaan or makalimutan."

"Makaligtaan or makalimutan? Tanga! Parehas lang Yun!"

"Whatever! Paano mo nasabing boring ang blog ko, ha? Na kulang ang details? Sabihin mo!"

"Dahil wala ako!"

"Nyeta! Hayaan mo sa next entry ko ikaw ang bida!"

"Good. You have my permission na isulat ako basta meron ako. Hindi man lang ako naextra sa mga kwento mo!"

Meet MacMac, bestfriend namin ni ChiChi binisita nila ako dito sa Ilocos. Sila ang aking closest friends! Namiss daw nila ako kaya nila ako pinuntahan. Pero wala pang 1 hour pagkarating nila e nagyaya na silang mamasyal. Nakakalakad na ako at di na masyadong iika-ika.

Si ChiChi ang bestfriend ko na in her own words, "Ako'y isang baklang isinilang sa katawan ng isang babae!" Nagkamali daw si God. One hundred percent na babae ang katawan niya pero nag-eenjoy siyang makakita ng dalawang guys na naghahalikan. Weird. Pero siguro nga bakla talaga siya.

Si MacMac ang bestfriend ko na in his own words, "Ako'y isang seksing baklang isinilang sa katawan ng isang chubby na bakla." Nagkamali daw si God. Dapat isinilang daw siya sa katawan ng isang dyosa. Ewan. Siguro nga tama siya.

Pinasyal namin ang Ilocos Sur habang nanlalait ng taong nakikita. Di namin kasama si Ayumi, pinauwi ko muna siya sa kanila tutal nasa Ilocos din naman ang pamilya niya.

Naghanap kami ng Jollibee para matikman ang 2 piece burger steak nila. Walang pagkakaiba.

Tahimik kaming kumain. Sa tinagal-tagal ba naman naming magkakakilala e napag-usapan at nalait na namin ang lahat ng mga kilala namin.

Kokoi: So, ano bago sa'yo MacMac? Kamusta ang. . . life?

MacMac: Life ka jan. Anung life tinatanung mo?

ChiChi: Duh? May sex life ka ba? May love life ka ba? Walaaaah!

Pasimple akong tumawa.

MacMac: At anung tinatawa mo jan? Alam mo bang magkasama ang Amboi at Tikoi mo? Malamang nagsesex sila ngayon at baka sila na!

Kinabahan ako sa sinabi niya. Nanghina ako.

MacMac: Gagu! Naniwala ka naman!

Humalakhak silang dalawa.

ChiChi: Lam mo ba Koi, 3 times nakipag-EB yan the day before yesterday.

Kokoi: Wow! Mabenta ang litson! Yayaman si Aling Lydia. Kwento naman!

MacMac: Naku wag na! Pag-usapan na lang natin yung sex video namin ni Hayden.

Kokoi: Taray!

ChiChi: Sa chat niya nakilala yung mga yun. Biruin mo ba naman nagschedule ng sex eyeball ng 7pm sa isang guy. 8pm 'yung next.

Kokoi: And then 9?

ChiChi: 9:30! All in the same night!

Kokoi: Naku, e di kalyo kalyo na yan?

ChiChi: Wish niya lang! Umutang ba naman sa akin ng 600 baka magkulang daw kasi ng pangcheck-in!

Kokoi: Oi Mac, kung wala kang pera wag kang makipagsex!

MacMac: Pinahiraman naman niya ako no?

ChiChi: Shut up. Anyway ganito nangyari.

6pm the day before yesterday.

MacMac: (text) Dito na ako harap McDo session, green stripes ang shirt.
Guy # 1: (text) Okay, malapit na ako jan McDo.

pagkarating ni Guy # 1

MacMac: Hi! I'm Mac.
Guy # 1: (tumitig) Marunung ka ba sa PhotoShop?
MacMac: (with a big smile) Oo! Pano mo nalam...(napaisip)
Guy # 1: Nice to meet you! Onga pala, may pupuntahan lang ako with my sister. Birthday niya kasi nag-aantay na siya. Really nice to meet you!
MacMac: Okay.

8pm

Guy # 2: Hi! Mukhang malungkot ka.
MacMac: Di naman.
Guy # 2: Sige, san tayo mag.. alam mo na.
MacMac: Commuter's Lodge na lang.
Guy # 2: No problem game ako!

8:15 after ng sex

Guy # 2: Ang sarap mo MacMac. We should do this again.
MacMac: Thanks. Ang galing mo nga e!
Guy # 2: Kuha lang ako inumin para makaround 2 tayo.
MacMac: Sige eto, bili ka na rin ng foods. Bilisan mo ha?
Guy # 2: Sure! (sabay halik)

ChiChi: 500 ang inabot niya!
Kokoi: 500? I think i know what happened na!
ChiChi: Tama!
Kokoi: Nakalimutan niyang bumili ng dessert?
ChiChi: Boba! Hindi na bumalik! Nag-antay si MacMac til 9:20.

9:30 pm.

MacMac: Dito na lang harap ng Commuter's Lodge tayo kita. Nakacheck-in kasi ako.
Guy # 3: Sure no prob.
MacMac: Nakagreen ako.
Guy # 3: Ok.

ChiChi: Lam mo ba pagdating ni # 3 instant click kaagad sila?

Kokoi: As in sex kaagad?

ChiChi: Hindi! Naging friends sila.

Kokoi: Ngak! How come.

ChiChi: Ano Mac, ako na magsasabi?

MacMac: Sige na! Letch!

ChiChi: Ganito physical description ni #3 Koi, 5 foot 7, moreno, chubby, mahilig magfitted, may kulay ang buhok, mahinhin... need i say more?

Kokoi: Oh...Em... Gee... Nahanap mo ang kakambal mo ateng!

MacMac: Talk about having a bad night! I mean anong gagawin naming dalawa? Tutuwad lang kaming pareho all night hanggang langawin mga chenelyn namin? Nawala nga 500 ko nagkaruon naman ako ng salamin!

Kami ni ChiChi: Ha?

MacMac: Reflection! Kambal! Mga boba!

Kokoi: Got it!

MacMac: Basta huwag niyo na ikukuwento sa iba ha? I trust and love you guys!

ChiChi: We feel the same way! (sabay sipa sa akin sa ilalim ng table)

Kokoi: Yes we love you bestfriend! (medyo nangingiti kong sabi)

ChiChi: And I know hindi ka isusulat ni Kokoi sa blog niya (sipa ulit)

MacMac: Aray!

One Time In Ilocos

2009-05-03T22:15:00.012+08:00

"Kapag ang tao nadapa, huwag mong tapakan! Tulungan mo!"

"At sinong eng naman ang nagsabi niyan?" sabat ni Ayumi

Kakatapos ko lang maligo. Basa pa ang tsinelas na gamit ko kaya ako nadulas pagkalabas ng CR. Yes, medyo nakakalakad na ako. Di ko na rin masyadong ginagamit yung saklay ko.

"Huwag na huwag mo ngang matawag na eng si Miss Ai-ai!"

"Talagang may Miss?" sabat ni Mama.

"E ser, wala naman kasing umaapak sa nadarapa e. Either tinutulungang makabangon yun or tinatawanan lang yan."

"Huwag ka nga! Ang sama mong tao! Matakot ka nga sa five-letter word!"

"B-A-K-L-A?"

"KARMA! Buang ka talaga!"

"Sorry na!" seryosong sabi niya habang naglalagay ng Pond's sa mukha.

"Wow, ang letch naman ng fez mu!"

"Thank you, ser! I know, right?"

Pumunta ako sa kuwarto para magbihis. Tapos na ang therapy ko kaya ineenjoy na lang namin ang mga huling araw namin sa Ilocos. Rarampage kami nila Mama, Tito Frank, at Ayumi sa dalampasigan.

Tok tok tok!

"Teka lang muna Ayumi huwag ka munang pumasok?"

"Bakit ser? Umutot ka ba?"

"Nagbibihis ako!"

Masyadong pasakit ang pagbihis ng pants lalo na nung naka-cast pa ang kaliwang paa ko kaya matagal ako sa kuwarto. Share kasi kami ni Ayumi sa room at pag ako ang nagbihis e matagal talaga. At kung pwede lang sana mag-skirt e ginamit ko na yung mga bonggang skirt ni Mama. Kaso magmumukha daw akong either bagong tuli or drag queen.

"Or bagong tuling drag queen!" dagdag ni Ayumi.

"Mega Laswa!" sabat ni Mama na pilit nagge-gay lingo.

Kumuha kami ng maliit na shed para mapagsilungan. Nakatunganga ako sa dagat. Si Ayumi nagpeprepare ng pagkain at sila mama e naglalakad-lakad.

"Ser, inoobserbahan mo 'yung lalaking moreno na naka blue shorts at topless ano?"

"Ano ka ba? Nagseself-reflect ako." Then pasimple kong hinanap yung dinescribe niyang guy.

Hindi naman siya masyadong singkit. Pero sobrang cute niyang ngumiti. Very lean ang katawan.

"Mahal ko na siya, Ayumi."

Parang nawala ang lahat ng sakit sa katawan ko nang magtagpo ang mga mata namin. Nung guy, hindi si Ayumi. Hanggang tinginan lang yun. Pero nakaramdam ako ng something. Mahigit isang buwan na din akong walang jer or something like that.

"Nagpipigil ka pa ser, lapitan mo na!"

"Huwag ka nga! Faithful ako!"

"Huwaaaat? KANINO?" malakas na tanong ni Ayumi na nakataas ng bonggang-bongga ang dalawang kilay. Feeling ko nag-echo pa 'yun.

Napa-isip ako ng malalim. Meron nga bang naghihintay sa akin pagbalik ko ng Baguio? Pakiramdam ko ay committed ako pero come to think of it, I'm single!

Naalala ko ang sinabi ni Tikoi.

"The best thing about being single is pwede ka nang magpakahaliparot!"

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako dahil libre ako or malulungkot dahil walang naghihintay sa akin na makayakap. At ka-jer na rin.

Tumayo ako at iika-ikang pumunta sa shed. Nakatingin sila Mama at Tito Frank at tumatawa. Nagtaka ako then lumingon ako. Ginagaya pala ako ni Ayumi ng paglakad.

"Langya ka Ayumi! Letch ka!"

Pagkatapos namin maglunch e nagswimming sila Mama at Tito Frank, kami naman ni Ayumi e nasa shed lang at nanlalait ng mga naglalakad na tao.

"Ser, sino namimiss mo sa Baguio?"

"Friends."

"And?"

"Other friends."

"Walang patutunguhan 'to. I mean someone you love?"

"I don't wanna talk about it right now."

"Ok fine."

"Pero 'lam mo nalilito ako."

"Hanggang ngayon ba naman nalilito ka pa rin? Bakla ka ser, Bakla!"

"Gagu! Kung sino unang tatawagan ko pagkauwi ko ng Baguio."

"Piolo or Sam?"

"Hindi, Amboi or Tikoi?" seryoso kong sagot.

"Duh? Feelingera ka ser. Ganito na lang, sino ba sa kanila ang nagpursiging hanapin ka? Alam naman nilang dalawa ang number at bahay ng mother mo pero sino sa kanila ang nag-atubiling magtanung or maghanap sa'yo?"

"Well, sa tingin ko si..."

"Tama, wala! Masakit 'di ba? Kaya kung ako ikaw, lalapitan ko na 'yung cute na naka-blue shorts na mukhang kanina pa tumitingin dito, and ask him out!" Then nag-ala-Daniella siya at sumigaw ng "Well, GO!"

"Letch ka naman, Yumi!"

No. Hindi ko nilapitan 'yung guy. Hindi ako nagpakahaliparot. May konti pa akong dignidad. I guess.

"Just to be sure ser, ang ibig sabihin ng "Letch" na kanina mo pa sinasabi at ikaw lang ang nakakintindi, ay short for Leche right?"

"Correct!"

Sinabay niya ang pagbatok sa akin habang umiinom ako ng Pepsi.

Lakas ng tawa ni Ayumi.

Then after ko magpunas ng mukha e napansin ko na nakatayo lang pala malapit sa amin at nakaharap yung blue shorts guy.

Shet! Nakita niyang lumobo ang ilong ko!

The Accident

2009-04-21T22:43:00.004+08:00

"May itsura kaya 'yan kapag hindi na namamaga ang mukha?"

March 26. Naalimpungatan ako sa boses ng dalawang tsismosa.

Sinubukan kong buksan ang aking mga mata pero right eye lang ang naibukas ko ng maayos. Hindi familiar sa akin ang kwartong kinaruruonan ko. Hindi ko alam kung nasaan ako.

Bigla kong naramdaman ang sakit sa iba't-ibang bahagi ng aking katawan.

"Mr. de Ayala, pahinga na lang muna po kayo."

"Asan ako?"

"Benguet General Hospital po."

"Anong nangyari sa akin?"

"Sir, naaksidente ka po. Nasa ICU 'yung kasama niyo."

Bigla kong naalala na nakaangkas ako sa motorcycle ng colleague kong si Paulo Miguel. Galing kami ng work non papunta sa Zola para mag-inuman. Gang katapusan na lang kasi ako sa work. Naalala ko na nabangga kami ng isang owner.

May naramdaman akong familiar na hapdi. Tama, naka-catheter na naman ako.

Gusto kong malaman kung ano na nangyari kay Paulo Miguel pero wala pa akong lakas para magsasasalita. Natulog ulit ako.

Nagising ako sa iba na namang kuwarto. Nakita ko si mama na mamula-mula ang mata. Lumapit siya sa akin at binatukan ako sa parte ng ulo ko na hindi namamaga.

"What the hell were you doing riding a motorcycle? You could have died!"

"Bakit ka nag-i-English?"

"Oh yes nga pala. Kokoi, this is your Tito Frank."

Hanep si Mama, nakabingwit naman ng amerikano.

"We transfered you here because it's so much nearer. Benguet Gen is so very far away! "

"Ano'ng ospital 'to?"

"Mag-English ka! Your tito can't understand you!"

Tinaasan ko na lang siya ng kilay.

"Sto. Niño Hospital."

"Kelan daw ako lalabas?"

"Tarantado! Nakasemento pa nga 'yang paa mo tapos gusto mo nang lumabas? Wag ka ngang gago! Fresh pa nga 'yang mga tahi mo sa katawan!"

All the single ladies! All the single ladies!

"Ma, abot mo nga phone ko. May message ako."

"Anung phone mo? Sa akin 'to! Pinauwi ko mga gamit mo sa bahay tsaka di mo rin naman magagamit yun sementado ka at namamaga ang tenga mo. Pahinga ka na muna."

Tumingin siya kay Tito Frank at sinabing "Oh, sorry." Then tumingin sa akin, nagsmile at sinabing "You sleep now little baby monkey." Sabay pitik sa ilong ko.

Pagkaalis nila mama e binisita ako ng resident doctor para kamustahin.

"How are you feeling now Mr. De Ayala?"

"Eto doc, feeling inutil. Anu-ano po mga damage ko sa katawan?"

"Well so far wala ka namang nabaling bones. Nadislocate yung left knee mo kaya nakasemento at ung right hand mo e bugbog ang inabot. Meron kang stitches sa left leg mo, then dyan sa likod ng tenga mo. Mukhang nag-acrobat ka ata at kung saan-saan ka tumama. Pero ok lang, konti lang stitches mo. Meron kang. . . . Uy! Meron ka lang namang four..."

Nilipat ang pahina.

"ty-two stitches. Sorry mali spelling nila. 42 stitches which i believe is healing fast. Medyo matatagalan ka pa dito then kelangan mo ng therapy after mong mairelease."

So I stayed there for like 10 years. Medyo laki din ng bill pero ok lang, andyan naman ang PhilHealth. And about Paulo Miguel, bali ang buto niya sa left leg pero ok lang daw kasi marerepair naman daw. Cyborg siya ngayon dahil sa bakal sa left leg niya. Aalisin din daw after some time then makakalakad na kami ng normal. Saklay ang drama namin ngayon.

About sa nakasagasa sa amin, bahala na ang lawyers namin.

Pagkauwi namin ni mama sa bahay ko e walang imik si Ayumi. Iniakyat ako ni Mama at Tito Frank sa room ko at ipinagbalot ako ng mga gamit. Dun muna daw ako sa Candon, Ilocos Sur dahil may kaibigan si Mama na magaling na PT for me.

Mga alas-siyete na ng gabi e hindi pa nakaluto ng hapunan si Ayumi. Kaming dalawa na lang ang nasa bahay.

"Ayumi?"

Silence.

"AYUMI!"

Pumasok siya sa kuwarto at pabalang na sumagot ng "Ano?"

Nagtaka ako sa tono ng pananalita niya.

"Ano'ng problema mo? Bakit ka ganyan?"

"Nagugutom ka na ba?"

Hindi niya sinagot ang tanong ko.

"Teka lang kukunan kita ng pagkain."

Pagkabalik niya ay may dala siyang tray. Kanin sa plato, mangkok na may sardinas na sa tingin ko ay bagong bukas lang, isang basong tubig, kutsara at tinidor.

"Ano 'to?" tanong ko. Medyo naiinis na ako pero mas nababalot ako ng pagtataka. Hindi ko pa rin alam kung bakit siya nagkakaganon.

"Ano kaya kung paluhurin kita para magsabi ng sorry sa akin, ha? Kadarating ko pa lang mula sa mahabang biyahe. Alam naman natin kung gaano kahirap lumabas ng ospital. PLUS, hindi pa ako kumakain ngayong oras na ito and I have a fever right now! Isampal ko kaya sa'yo ang passport at ang credit card ko?"

Alam kong napanuod niya si Boyet Fajardo sa tv pero hindi siya natawa.

Isinara niya ang pinto at nagdabog siya pababa ng hagdan.

Kinuha ko ang saklay at iika-ika akong sumunod sa kanya sa sala. Hindi niya ako inimik. Nang makaupo ako ay tinalikuran niya ako.

"May nasabi o nagawa ba ako na kung saan e naoffend kita? Ano'ng maling nagawa ko? Magreresign ka na ba? Hindi kita maintindihan! Kakalabas ko pa lang ng ospital e ganyan na ang asal mo! Mag-usap naman tayo!"

Silence.

Hindi siya kumibo o gumalaw man lang.

Then after a while dumukot siya ng panyo. Saka ko pa lang napansin na kanina pa pala siya umiiyak at di niya pinahalata sa akin. Natahimik ako.

After niyang magpunas ng luha ay humarap siya sa akin.

"Huwag na huwag mo nang uulitin yan!" sigaw niya sa akin habang nakaturo sa paa kong nakasemento.

"Alam mo bang hindi ako nakatulog ng maayos mula ng mangyari yang putang-inang aksidente mo? Alam mo ba ang pinagdaanan ko nung mga unang araw mo pa lang sa ospital? Hindi ako mapakali kakaisip kung anong gagawin ko dito!"

Gusto kong maiyak pero natatawa ako sa luob ko. Alam kong concerned siya kahit ilang buwan pa lang siya sa akin.

After niyang kumalma e inupdate niya ako sa lahat ng tsismis sa kapitbahay at sa showbiz. Lahat ng details ay sinabi niya.

"Okay, updated na ako. Prepare ka na ng lutong ulam."

"Okay po Sir Koks, wait lang."

Ngumiti siya. Umakyat siya sa room ko at kinuha ung pagkain. Then after a while e bumalik siya sa sala dala ang mainit na pagkain.

"Galing mo magluto a! Langya! Ano 'to? Bagong putahe?"

"Oo naman. Nag-effort talaga ako. Would you like some juice with that?"

"Tubig na lang!"

Inihain niya sa akin ang na-microwave na kanin at sardinas.

Shocked Part 2

2009-03-18T23:22:00.003+08:00

“Pwede naman nating isikreto na pagsasabayin mo silang dalawa. Ser, sino ba naman kasi nagsabing kailangan mong mamili? Hindi ko ipagsasabi sa kapitbahay. Hehe.”

Umeksena na naman si Ayumi.

Ding dong!

“Dali ser, ano na gagawin ko sa mga ito, itatago ko ba sa kwarto ko para kunyari mahaba din ang long hair ko or ano?”

“Ilapag mo na lang jan. Ako na ang bahala.”

“Sige po ser, buksan ko lang gate.”

Nakatulala pa rin ako. Nag-iisip kung anong gagawin.

“Ser, harapin nyo na sa pinto.”

Pumunta ako sa pinto na walang idea kung anong sasabihin ko. Pikit-mata kong binuksan ang pinto at sinabing “We have to talk.”

“Talk? Wala naman pong problema. Tatlong araw pa lang naman po mula nung katapusan. E, pinapatanong lang po ni boss kung may problema .”

Si Rochester pala. Ang hardinero ng landlord ko. Nakalimutan ko nga pala magbayad ng rent nung katapusan.

“Onga pala nawala sa isip ko. Sensya. Pakisabi na lang na idadaan ko na lang bukas sa office niya bukas. Hindi kasi maganda maglabas ng pera sa gabi.” Actually wala akong cash that time.

Bumalik ako ng kuwarto. Naguguluhan pa rin hanggang sa makaidlip ako.

After some time may naramdaman akong humahaplos sa likod ko. Nakadapa ako. Ang sarap ng init ng kamay niya.

“Huy sarap pakinggan ng hilik mo a.” Pabulong niya sa akin.

Napangiti ako.

“Hello best!” sabi ko kay Tikoi.

“’Yan ba magiging tawagan natin pag naging officially magboyfriend na tayo?”

Bigla kong naalala ang pinadala ni Amboi kanina. Tumingin ako sa paligid ng room pero di ko makita ‘yung stuffed toy at flowers.

“Ah, yun ba? Ayun yung pusa, itinabi ko na sa mg a kapatid niya. Lam ko naming kahit kanino pa mangggaling ang pusa e itatago mo pa rin.”

Tumango ako na may kasamang pilit na ngiti.

“Then yung magagandang flowers pala e pinabasura ko na kay Ayumi.”

Tumingin ako sa kanya with a straight face.

“Joke! Andun sa sala mo. Naka-vase, baka kasi mabulok kaagad.”

Hindi ko pa rin alam kung papaano magreact.

Tumayo siya, sumilip sa labas ng pinto para siguraduhing hindi kami maririnig ni Ayumi. At nang makita niya na busy sa paghahanda ng dinner si Ayumi sa kusina sa first floor, sinara niya ang pinto at nilock. Tapos tahimik na umupo sa gilid ng kama.

Titigan kami.

"Chillax, my Kokoi. Alam ko pinagdaanan nyo ni Amboi. Alam ko kung paano kayo nagsimula. Alam ko kung gano mo siya kamahal. At nakita ko din kung paano ka niya minahal. Huwag kang mag-alala hindi kita pagpipiliin. Alam kong wala akong karapatang gawin yon."

"Teka lang."

"Please let me finish."

"Hindi, wait lang. Ihi lang ako saglit."

Naiihi na talaga ako that time. Seryoso pa rin siya. Bumalik ako kaagad after jumingle.

"Asan na tayo?" Seryoso kong tanong sa kaniya.

"Naghugas ka ba ng kamay? Joke. Nawala ako. Sinira mo kasi ang moment."

"Sorry po. Hindi ko pwede pigilan ihi ko. Sasakit puson ko."

Ngumiti siya then niyakap niya ako.

"Komportable ako pag nandito ako sa kwarto mo. At kapag yakap kita,"

"Naaamoy mo pawis ko?"

"Oo. I mean hindi. Please wag ka magjoke."

"Sorry."

Pag alam ko kasing kikiligin na ako ng sobra e hindi ko mapigilan magjoke. Nahihiya akong ipakita kung paano ako kinikilig.

"Pag magkayakap tayo, pakiramdam ko naka-marijuana ako."

"Marijuana?"

"I mean, alam mo 'yung feeling na..."

"Oo. TagaBaguio ako. Nasubukan ko na."

"Magmarijuana? Really? I was going for the metaphor."

Silence.

"Uhmmm, Ako din. I was going for the metaphor. Anyway, ituloy mo."

Konting silence.

"Ang ibig kong sabihin e, pag magkasama tayo feeling ko epwede na akong mamatay. 'Yung kumbaga sa isang mountain climber e, naakyat ko na lahat ng bundok."

Yumakap lang ako ng mahigpit. And for the record, napigilan kong magjoke.

"Take your time to decide. And please sana pag nakapagdesisyon ka na, ipaalam mo sa akin in any way you want to. Maiintindihan ko."

"Oo naman. I will tell it to your face, or even on the phone. I can write it in a letter, either way you have to know."

"Alam ko yan, Never Ever ng All Saints."

"May tama ka!"

Hinalikan niya ako. 'Yung halik na parang naiiyak siya. Ewan pero naramdaman ko na parang magkatugma 'yung sarap ng halik niya at 'yung higpit ng yakap niya sa akin.

After the intense kissing, naamoy ko na paluto na yung ulam. Kaya niyaya ko na siya pababa sa kusina.

"Onga pala, bago tayo kumain, may sasabihin ako."

"Hihiram ka ng 50 pesos?"

"Hindi. I mean oo. Pero di yun sasabihin ko."

"Ano?"

"Can I sleep here tonight?"

"Only if you hug me all night." He smiled.

"Baba na nga tayo at nang makakain na."

Siyempre, adobo na naman ulam. Alam kasi ni Ayumi na paborito ko yun pero hindi na nakakatuwa kapag 4 nights in a row na. But it's okay, Masarap luto ni Ayumi.

Konting kuwentuhan lang kaming tatlo habang kumakain. Showbiz, kapitbahay, work. The usual. And then biglang umiba ng topic si Ayumi.

"So, sir Kokoi, ano pala feeling ng nakamarijuana?"

How We Started

2009-03-10T17:43:00.007+08:00

"Kailangan muna siyang mabisita ng ating resident psychiatrist."

December 9 ng 2006. Naalimpungatan ako nang marinig kong kinakausap ng mga taong nakaputi sina Mama at si Tito Ryan. Nanghihina pa ako at di makagalaaw kaya pumikit muna ako habang nakikinig sa tsismisan nila. Pinakiramdaman ko ang katawan ko at ang mga nakasaksak na kung anu ano sa akin. Dextrose, tubo sa ilong na akala ko e oxygen lang pero nakasaksak patungo sa lalamunan ko pababa sa heart ko. Joke, tiyan. Then may naramdaman akong mahapdi. Oo, catheter.

Pilit kong inalala kung anong nangyari before ako napunta dito.

December 8 mga 4 pm mag-isa ko sa apartment ko. Nakatunganga. Nakaramdam ako ng sobrang kalungkutan. Hindi ko alam kung bakit kaya nagsaksak ako ng dvd. Music videos ni Britney. Pero kahit gaano ko pa siya kagusto nuon e hindi niya ako mapasaya kaya pinatay ko na lang. Nagbukas ako ng beer. At nung medyo nakaramdam na ako ng tama e hard liquor naman. Hindi ko pa rin maisip ang dahilan kung bakit ako nalungkot.

Mga 3 weeks na rin since nagbreak kami ni Buboi at 2 weeks na mula nang tumungo siya sa Amerika. Pero alam kong di pa rin iyon ang dahilan. Napaiyak ako. Still clueless why. Tapos, pumasok sa isip ko na hindi na ako sasaya kaya sinubukan kong tapusin ang buhay ko.

"Ma, gusto ko munang mapag-isa. Okay lang na wala munang bantay sa'kin. Gusto ko munang mag-isa tutal may mga nurse naman na magrarounds."

"Okay. Magpagaling ka. Mahal ka namin."

"I love you too ma... Teka, sino 'yang kasama mo?"

"Onga pala, si Tito Marvin mo. Bago kong friend."

Nakuha ko na ibig sabihin ni mama na "bagong friend."

Sinubukan kong makakuha ng tulog para makabawi ng lakas pero every 4 hours e may paepal na kalbong caregiver na kumukuha ng vitals ko.

Caregiver: Uhmm. Mr. de Ayala, kumusta na po pakiramdam niyo?

Kokoi: Nasasaktan ako sa tubo dito sa ilong ko. Pwede na ba 'tong tangalin?

Caregiver: Tatanungin ko na lang po kay doc mamaya.

Kokoi: Okay.

Caregiver: Sir, masyado pong malungkot mukha niyo. Hindi naman po bawal ngumiti dito.

Kokoi: (napangiti) Kasama ba sa training ng mga caregivers ang magpatawa ng patients?

Caregiver: Hindi ko po alam sir, tanung niyo na lang po sa kanila bukas. Morning lang po kasi sila pumupunta dito.

Kokoi: Ah okay. Sorry for assuming na CG ka. Nurse ka pala.

Nurse: (nakangiti na parang nagpapacute) Sir, buzz na lang po kayo pag may kailangan kayo na kahit ano.

Kokoi: E kung sinabi kong kailangan ko ng JollySpaghetti bibigyan nyo ako?

He smiled, then crinkled his nose then he left the room. I felt na parang crush ko na siya.

2nd day ko sa Saint Louis University Hospital. Wala na yung tubong nakasaksak sa ilong ko. Pero meron pa rin yung dextrose at catheter. Inabangan ko ang pagdating niya. 4 pm siya usually dumarating pero alas otso na e wala pa rin. Natulog na ako.

Kasarapan ng tulog ko e may narinig akong bulong.

"Mr. de Ayala, kumain ka na po ba? Mr. de Ayala!"

Kokoi: Ikaw pala. (biglang nagising ang lahat ng ugat ko sa katawan)

Nurse: Kumain ka na po ba?

Kokoi: Hindi pa. Nakatulog ako kakaantay sa ... sa... mga friends ko.

Nurse: E di po ba nagrequest kayo na wala munang visitors?

Kokoi: Bakit mo pala ako ginising?

Nurse: Kain po tayo.

Naglabas siya ng 3 JollySpaghetti at 2 mineral water. I tried my best para itago ang pagkatuwa slash pagkakilig ko kaya isang napakalaking smile na lang ang naging reaction ko.

Kokoi: Ambait mo naman. Kung alam ko lang na magdadala ka e di sana Yellow Cab na lang sinabi ko.

Napaisip siya.

Kokoi: Joke lang 'yon. Masaya na ako dito sa spaghetti. Thank you ha.

Nurse: Wala po 'yun. Isasama ko na lang sa bill niyo.

Tawanan kami. Siyempre, hindi kasama sa bill ko 'yun at hindi talaga siya bumili ng pizza.

Kokoi: Peram naman niyang mp3 player mo para di ako mabore pag nag-iisa.

Nurse: Bukas na lang po. Tsaka ichacharge ko pa. Tsaka baka tawanan mo pa mga songs ko dito.

Kokoi: I promise hindi ako tatawa. Ako nga nakikinig kay (pabulong) Britney Spears.

Nurse: OMG! (sabay abot sa akin ng mp3 player)

Tiningnan ko laman. Greatest Hits ni Britney Spears!

Sa buong pag-iistay ko dun e nagkakilanlan kaming mabuti. Naging magkaibigan kami. Nalaman ko na hindi pala siya nurse dun. Clerk siya. After 1 year daw e magiging intern na siya and then after another year e magtetake na ng boards parang maging duktor.

Clerk: May ipagtatapat pa ulit ako sa'yo.

Kokoi: Ano 'yun?

Clerk: Ako ang nagsaksak sa'yo ng catheter.

Namula ako kasi... alam niyo na.

Clerk: Onga pala, bago ka irelease e may final interview ka pa sa psychiatrist, kay Dra. Laboria. Then after nun e irerecommend ka sa ibang psychiatrist para magkaruon ng regular sessions. Marami din akong pwedeng irecommend, meron si Dr. Maruja, Dra. Calderon, at Dra. Porgada. Magagaling silang lahat. Ikaw na ang bahala mamili. Huwag mo lang silang pipilosopohin.

Kokoi: Thanks! Dami ko na utang sayo.

Clerk: At dadagdagan ko pa. Hindi ka na rin daw pwede mapag-isa sa apartment mo. Either umuwi ka muna sa pamilya mo or kumuha ka ng kasama sa house mo.

Kokoi: Kukuha na lang ako ng kasama.

Clerk: I know na 'yan ang pipiliin mo kaya may irerekomenda ako na makaksama mo. Masipag at aalagaan ka niyang mabuti. Siya si Manang. (sabay bigay ng papel kasama ang pangalan at number ng nirerekomenda niya)

Kokoi: I'm sure, pangalan pa lang niya e 'di na kami magkakasundo pero susubukan ko dahil nirecommend mo.

Clerk: And since close na tayo e wag mo na ako tawaging Mr. Clerk. Di naman Clerk apilyedo ko e. Tawagin mo na lang ako sa palayaw ko.

Kokoi: And wag mo na rin ako tawagin sa apilyedo ko. Ako. Si. Kokoi.

Clerk: Kokoy? I like that.

Kokoi: No! It's Kokoi.

Tawanan ulit kami at dito nagsimula ang kuwento namin ni Amboi.

Shocked Part 1

2009-03-03T06:58:00.007+08:00

“Sirain na natin ang pagiging magbestfriend natin!”

I was so darn speechless. Araw-araw na kaming nagkikita since the day na may nangyari sa amin ni Tikoi. Ewan ko pero parang may nakahalata yata sa itaas na sobra na ang pagdadalamhati ko mula nung iniwan ako ni Amboi at dinagdagan pa ng pang araw-araw na pang-ookray ni Ayumi.

Thankful pa rin ako kasi at least may dahilan na naman akong gumising ng nakangiti and yes, buhay again ang sex life ko.

Maaga akong pumunta ng work para magpass ng two weeks notice sa call center na pinagtatrabahuan ko. Bukod kasi dun e regular na ako sa school kung saan tinuturuan ako ng mga Koreano na mag-Ilocano. Joke, English. Idagdag mo pa ang laundry shop namin ng kuya ko at ang mini grocery namin ng pinsan ko. Stress, stress, stress.

“Kung kelan ka ieevaluate para maging manager e saka ka magkiquit? I thought you wanted this job?”

“I care about my job sir, and I care about you!”

“Magkoquote ka na naman ng pelikula then sasabihin mong ikaw original nun!”

"Hey! I never did that!"

"Ano drama mo ngayon? Caregiver?"

Close kami ng superior ko kaya okay lang na magbiruan kami sa exit interview ko. Matagal ko nang pinaalam na tapos na ako sa pagiging callboy at ngayon lang naglakas luob na gawing formal ‘yun.

Naglunch kami ni Tikoi sa Tokyo-Tokyo sa SM Baguio. Treat daw niya kaya dinamihan ko order.

“Take out ka na rin ng kahit anung sushi diyan.”

“Ambait mo naman pero huwag na, okay na ako.” Actually ayoko ng sushi.

“Tanga! Para kay Ayumi. Uwian mo siya!”

Magbestfriends pa rin nga kami. Nauna siyang natapos kumain then nagpaalam na magsi-CR. Pagbalik e may dalang bag from Blue Magic.

“Uy thank you! Nag-abala ka pa! Kaw naman.”

“Hintayin mo muna kayang iabot ko sa’yo bago ka magpasalamat?”

Stuffed toy na cheetah. I already have like forty stuffed toys, lahat sa pamilya ng pusa, pero I still want more.

Feeling ko kasi e lioness ako nung past life ko kaya binubuo ko ulit ang aking pride.

Ipinagdrive ko na siya papuntang work para di na humiram ng 50 pesos na pantaxi. Then after that, umuwi na ako para maipakilala ang bagong kapamilyang pusa.

“Anu, sirain na natin ang pagiging magbestfriend natin?” text ni Tikoi.

“Uwi u d2 mya pra usap tayo.” Reply ko. Pero sa luob-luob ko e sumisigaw na ako ng yes!

“Ge, mga 6 e njan n me. Muwah muwah!" Kailangan ko na pumunta ng barber shop. Sobra na haba ng buhok ko.

Nagpaluto na ako kay Ayumi ng dinner at sinabi kong dito matutulog si Tikoi.

"Okey po Sir."

"'Yun lang sagot mo? Walang punchline?"

"E sir, useless ding okrayin kita ngayon. Walang tao. Kanino kita maipapahiya?"

Ten minutes to six narinig ko ang doorbell. Nagkunyari akong tulog. Then after 2 minutes may kumatok sa pinto ng kuwarto ko. Nagkunyari akong humihilik.

“'Gang ngayon ba naman Sir Kokoi e ginagamit mo pa rin ‘yang gimik na yan? Grow up!” Sigaw ni Ayumi.

May dala siyang malaking Blue Magic na bag at bouquet ng favorite kong flowers. White roses at chrysanthemums. Oo, ganun ako kalandi. Pusa din ang laman ng bag.

“Kung dito siya matutulog e bakit pa siya nagpadeliver niyan?”

Pumasok sa isip ko na pinaabot muna niya 'yun kay Ayumi then padudungawin niya ako sa bintana at makikita ko siya na may dalang gitara.

Binuksan ko ang card.

“I miss you and I never stopped loving you. Amboi.”

Para akong binuhusan ng ice water.

Silence.

“All the single ladies, all the single ladies.” Message tone ng phone ko.

“Lapit n me haus u. Nmiss kta since kninang lunch!”

Moving On

2009-02-23T22:36:00.008+08:00

"The best part of being single is pwede ka nang magpakapokpok!"

Meet Tikoi, ang bestfriend kong balahura. Siya ang pinakaprangka sa lahat ng bestfriends ko. Sobrang bait niyan sa akin.

"E kung naglulumandi ka kagaya ko e di hindi ka iiyak, magmumukmok, at magli-leave dahil broken hearted ka!"

"Kailangan mo ba isigaw 'yan?"

"Totoo naman a!"

"Andaming nagdarasal! Labas na kaya tayo."

Baguio Cathedral ang drama namin. Kailangan ko daw magsimba para maenlighten ako. E kung alam ko lang na sarili pala niya ang tinutukoy niya na mang-eenlighten sa akin e sana nagBurnham na lang kami o kaya e tinext ko na lang siya. Kasi i'm sure magpapalibre na naman ito ng dinner at uutang ng singkuwenta para pantaxi pauwi. Mahal ko siya bilang bestfriend. Ganun lang talaga siya. Mahilig magpalibre then manghiram ng pantaxi. Routine na niya yun.

"What if ireto kaya kita sa mga friends ko na single din, payag ka? Alam ko naman weakness mo e. Payat, moreno, chinito. Ano, gusto mo? Super dami akong kilalang ganun ang description."

"No problem. Basta hindi pa dumaan sa'yo e payag ako!"

Silence.

Tikoi: Kumusta pala ang work mo?

Kokoi: So wala kang kilala na hindi mo pa natitikman na pwedeng ireto sa akin?"

Tikoi: Napanuod mo na ba yung Underworld 3? Ganda daw ng love story."

Kokoi: Okay so wala. Sayang libre pa naman sana kita ng dinner sa Good Taste.

Tikoi: Napakasama mong demonyo ka! Yaan mo ipopost ko picture at number mo sa bawat CR ng mga malls dito sa Baguio. Panagbenga pa naman ngayon kaya I'm sure madaming makakakita nun.

Siyempre wala pa rin akong nagawa kundi ilibre siya ng dinner. Then nagkayayaan ng beer afterwards.

Kokoi: Ituloy na lang natin sa bahay at tawagin natin ang barkada para makapagkaraoke tayo.

Tikoi: Sige, basta wag ka nang kakanta ng Single Ladies ha?

Kokoi: Miss, bill please?

Medyo may amats na kaming pareho pero nakayanan ko pang magdrive. Si Tikoi, nakatingala na parang adik sa passenger's seat.

Tikoi: Bakit may shoe marks dito sa ceiling ng sasakyan mo?

Napalunok ako.

Tikoi: OMFG! Eeeew! Dito sa kinauupuan ko? Itigil mo sasakyan. Lilipat ako sa likod!

Kokoi: Heh! Malapit na tayo. Tsaka matagal na yan. Napunasan ko na rin yang upuan. Wag ka nga maingay, nagdadrive ako!

Tikoi: Okay, pero kaninong paa 'to? Para at least alam ko kung sino ang top or bottom sa inyo?

Kokoi: Kumusta pala trabaho mo?

Tikoi: Uy. Nahihiya. Sige na sikreto lang natin.

Kokoi: Alam mo maganda daw 'yung Underworld 3, napanuod mo na ba 'yun?

Ewan ko ba kung bakit di man lang ako gumawa ng kwento para ideny yun. Parang nakakahiya kasi kahit na sasakyan ko 'yun.

Pag dating sa bahay e naglabas na ako ng alak. Umuwi muna si Ayumi sa Ilocos kaya medyo makalat ang bahay. Wala kaming nayayang barkada kaya kami na lang hanggang malasing kami. Nagkantahan. Nagkakwentuhan. Nagtawanan.

Tikoi: Alam mo antanga ni Amboi.

Kokoi: Bakit naman siya napasok sa usapan?

Tikoi: Kung ako siya, di kita iiwan. Di siguro niya nakita kung gaano ka kawonderful bilang tao. Di niya pinahalagahan 'yung mga efforts mo. He was so lucky to have you and yet, so stupid to let you go.

Awkward silence pero parang naramdaman ko na namula ako.

Silence pa rin. Inisip ko kung paano babaguhin ang topic. Buti na lang natapos yung kanta. At last, an opportunity!

Kokoi: Asan na pala yung songbook at ako naman ang

Hinila niya ako papunta sa tabi niya at hinalikan niya ako. Mainit ang halik niya.

At pagkatapos namin ay pumunta na kami sa kuwarto para matulog.

Well siyempre may nangyari sa amin after ng kissing at bago kami umakyat ng room.

Yumakap siya sa akin. Ewan ko pero parang nakaramdam ako ng kakaiba at feeling ko e magiging maganda ang pagtulog ko ngayon.

Mga 6 a.m. nakaramdam ako ng halik sa pisngi.

"Good morning!" bulong niya sa akin.

Ansarap ng gising ko. Pero naramdaman ko na di na siya nakahiga sa kama.

"Aga mo naman!"

"May presentation kasi ako ngayon kaya kailangan maaga ako."

Medyo nagtampo ako.

"I am aware of what happened last night. And i don't regret a thing. I really hope that this could lead to something wonderful. And i would love to talk with you about this but i really have to go to work early. I hope you understand."

"I do. Sige na baka ma-late ka!"

"Onga pala,"

Bumilis ang tibok ng puso ko. Baka mag i love you na 'to.

"Uhmmm, peram ng singkuwenta pantaxi ko papuntang office."

I am . . . Kokoi

2009-02-12T10:50:00.011+08:00

"Hindi ka naman daw po kagwapuhan para isiping babalikan ka ni Amboi!"

"Daw? Sinong hampas lupa ang nagsabi sa'yo niyan?"

"'Yung bestfriend niyo pong si Chichi."

"Aaaah."

"Sasabihin ko po bang tinawag niyo siyang hampas lupa."

"Teka, pano niya nalaman?"

Ngumiti lang si Ayumi at lumabas ng kuwarto ko dala ang mga labahin. Sumunod ako.

"Mukhang nalate ka ng pang-ookray sa'kin ngayon ah. Kahapon 6:30 am. Ngayon alas otso? Anung meron?"

Ngumiti ulit siya at dumiretso sa likod ng bahay para maglaba. Sinundan ko siya. Nginitian ulit niya ako.

"Nakakaloko ka na a. Sige na, anu pa mga prinepare mong pang insulto sa'kin? Mukhang napuyat ka kakaprepare. Dali na habang di ko pa nahahanap 'yung itak ko."

Tumango siya, then ngumiti sabay kindat. Iniwan ko na lang siya. Baka 'yung pagngiti-ngiti niya ang pambuwisit sa akin.

Pumunta ako sa kusina para magluto ng agahan.

"Ayumi anong gusto mong ulam?"

"Kahit ano na ser! Makaammo kan!"(ikaw na bahala.)

Minsan ako talaga nagpeprepare ng agahan namin ng yaya ko. Okay lang.

"Medyo nag-improve ka na sa pagluluto Sir Koi! Pwede ka nang balikan ni Ser Amboi!"

"Is that a joke?"

"Sa tingin niyo Sir, anu talaga sang dahilan kaya ka niya iniwan? Kung bakit before Valentines pa siya nakipagbreak sa'yo? Alam naman niyang may date ako sa Valentine's at maiiwan ka dito mag-isa. Naku kung alam lang niya na magiging ganito ka kadepressed I'm very sure na tatapusin muna niya ang Valentine's bago ka niya paiyakin. What u think sir?"

Malungkot pa rin ako kahit anung pagpapatawa ang gawin ni Ayumi. Sick leave ako for five days. Kaya dito muna ako sa bahay. Nag-eemote at sinusubukang magmove on.

10 a.m. malinis na ang bahay so naisipan kong magpatugtog na lang para sumaya ang atmosphere. Pero bago ko mai-on ang stereo,

"Magpapatugtog ka na nanam ba ng walang kamatayang Through the Rain? I Will Survive at Strong Enough ni Cher?"

Hindi ko man lang narinig na bumukas ang gate at pinto.

"ChiChi!" Ewan pero parang nakaramdam ako ng relief nang makita ko siya. At last, here's someone I could cry on to na hindi ako ookrayin.

Mga 2 hours din akong nagkuwento at umiyak sa kanya. Ibinuhos ko lahat ng inipon kong hinanakit nitong mga nakaraang araw. Honestly, I never felt better.

"Sir Koi, ChiChi! Kain na po."

"ChiChi tawag ni Ayumi sa'yo?"

"Oo, lagi kami nagkukuwentuhan sa phone kaya close na rin kami." Napabuntong-hininga na lang ako.

"O Sir, niluto ko ang peborits mong ulam. Chicken Curry!"

"Ha?"

"Joke! Alam kong Adobo pero ito napili kong lutuin! Kain!"

Tahimik lang ako habang kumakain. Napansin ni Ayumi na may konting hikbi pa ako.

Ayumi: Sir, pwera biro, bakit ka kaya niya iniwan?
Kokoi: Dahil 'di na niya ako mahal.
Chichi: 'Yan ka na naman.
Ayumi: Di kaya dahil di mo pa siya nabilhan ng bagong rubber shoes?

Tiningnan ko ng sobrang sama si Ayumi.

Chichi: Binibilhan mo siya ng gamit?
Kokoi: Once lang. Nung 2nd anniversary namin.
Ayumi: Yeah right. T-shirt, boxers, at denim pants. May balak ka pa ngang bumili ng PSP e. 'Yun sabi sa 'kin ni Sir Am nung mahal ka pa niya. I mean nung andito pa siya.
Chichi: Baka naOver nurture mo siya kaya naumay siya sa'yo.
Kokoi: Walang over nurture!
Chichi: Regular ka pa rin ba sa psychiatrist mo?
Kokoi: Oo. Stable naman daw ako so far.

Nanlaki mata ni Ayumi na parang may suminding light bulb sa tuktok ng ulo niya.

Chichi: O, anung meron?
Ayumi: Hindi kaya dahil nakahanap siya ng mas matangkad sa'yo?
Kokoi: Hindi a.
Ayumi: Really?
Kokoi: Really!
Ayumi: I always thought you were kinda short.
Chichi: Yeah.
Kokoi: Magkakampihan ba kayo?

Ngumiti silang dalawa na katulad ng ngiti ni Ayumi kaninang umaga.

Ayumi: Hindi kaya dahil "moreno" ka po?
Kokoi: Hindi!
Ayumi: Dahil 5'4" ka lang?
Kokoi: FIVE FOUR AND A HALF! PERO HINDI NGA 'YUN! HINDI!
Ayumi: Baka naman dahil 'di ka marunong kumanta?
Chichi: Or trying hard magsayaw ng Single Ladies?
Kokoi: Isa!
Ayumi: Dahil lagi kang talo pag nagpi-PS kayo?
Chichi: Dahil di ka magaling magdeep...
Kokoi: HEY! foul 'yun!
Chihi: Or di kalakihan ang..
Kokoi: Foul yun! FOUL!

Kunot noo si Ayumi...

Chichi: Hehe...
Ayumi: Baka dahil di ka nagpaplantsa ng damit?
Kokoi: Trabaho mo 'yun!
Chichi: Baka dahil medyo lumilitaw na ang anit mo.
Ayumi: Or sobrang kapal ng kilay mo.
Kokoi: So?
Ayumi: At di ka gumagamit ng Pond's.
Chichi: Pawisin din ang paa mo.
Ayumi: Humalakhak.

Uminom ako at tumayo papuntang kwarto. Ookrayin lang ako nang ookrayin ng mga 'to. Pero habang umaakyat ako sa hagdan,

Ayumi: Malakas siya humilik.
Chichi: At nagsasalita pag tulog.
Ayumi: Di pa nagtutupi ng pinaghigaan.
Chichi: Naglalaway pa kung minsan.

Sinara ko ang pinto. Naglock. Medyo gumaan na ang pakiramdam ko. Buti na lang at ichinismis ako ni Ayumi sa bestfriend ko. Makakatulog na ako ng maayos.

Oo may kirot pa rin ang break-up namin ni Amboi. Pero at least may bago akong entry dito sa Blog at pwede na rin itong pangsagot sa 25 random chenelyn ni Pao. Hehe.

At bago pa 'ko makaidlip e kumatok si Ayumi.

"Ser Koks, ayaw sabihin sa'kin ni Chichi. Ikaw na lang magsabi. Ano 'yung katuloy ng "deep..."?"

Another Bump in the Road

2009-02-02T19:29:00.008+08:00

"I think we should break up."

Alas onse na ng gabi at umaalingawngaw pa rin sa tenga ko ang mga binitiwang salita sa 'kin ni Amboi.

Ganito nangyari.

4:35 p.m., Sabado, January 31- nagtext si Amboi

"Til 7 ka 'di ba? Kape tayo sa Ionic."(isang coffee shop sa Session Rd., BC)

"Kape? D b pwedeng magdinner muna tayo?"

"Kape na lang muna tayo. We have to talk."

Kinabahan ako. Hindi na ako nakapagconcentrate sa pagchecheck sa quizzes ng mga students ko. Masyadong mabilis ang tibok ng puso ko. Alam kong may hindi magandang sasabihin sa akin ang mahal ko. Itinigil ko muna ang ginagawa ko. Pumunta ako sa canteen. Gusto ko mag-isip. Umorder ako ng coffee.

"Makikipaghiwalay na ba siya sa akin?"

"Hindi ko po alam Sir."

"Ay sorry, napalakas pag-isip ko. Magkano nga ulit 'tong kape?"

"Dose po."

Wala na akong pakialam kung pinagtawanan ako ng nagtitinda ng kape. Basta umupo na lang ako at hinalo yung kape hanggang 5:30. Mga isang oras din yun. Di ko na nainom kasi lumamig na. Bumalik ako ng faculty para hanapin si Ms. Jabbahr, close friend at kapwa teacher ko from India. Pag nakakaranas kasi ako ng ganitong emosyon e kailangan ko ng kausap para mailabas ang nararamdaman ko dahil kung hindi e maghahanap ako ng bagay na susunugin.

Sa kasamaang palad e umuwi na daw siya dahil may emergency. "Emergency din naman 'to" sabi ko sa 'king sarili. Pumunta ako sa table niya at nakita ko 'yung isang box na plastic coated metal fastener na binili namin the day before yesterday. I'm sure maiintindihan niya dahil kilala naman niya ako. Kumuha ako ng Post-it at sinulatan ng "Papalitan ko na lang bukas. :)"

Habang nalalanghap ko ang usok mula sa fasteners e pilit ko pa ring inisip kung may nagawa akong kasalanan kay Amboi. Pero wala talaga.

Nauna akong dumating sa Ionic. Dalawang refill na ng chrysanthemum tea ang naubos ko bago siya dumating. Naupo siya sa harap ko na seryoso ang mukha. Nangingilid na ang luha ko. Gusto ko nang umiyak.

Amboi: Kanina ka pa?
Waiter: Sirs, can I take your order?"
Kokoi: Kanina pa.
Amboi: Isang brewed.
Kokoi: Anong sasabihin mo sa akin?
Waiter: Sir, may gusto pa po kayong idagdag?
Amboi: Wala.
Kokoi: Wala kang sasabihin?
Amboi: Hindi ikaw, yung waiter.

Medyo napahiya ako. Nakaramdam yung waiter kaya umexit na siya.

"Anong sasabihin mo sa akin?"

"Let me explain first."

"Iiwan mo na ako? Ayaw mo na sa akin? Sabihin mo na sa akin kung ano gusto mong sabihin. Huwag ka na magkuwento or magpaliguy-ligoy. "

"I need to focus on my studies. I need to spend more time with me. I need some space. I think we should break up."

Tumayo ako at kinuha ko ang lighter, pack ng yosi, at cellphone sa mesa. Then ang bag sa sahig. And finally ang jacket na nakasabit sa upuan. Dumukot ako ng 100 pesos, kinusut-kusot ko at iniwan ko sa table. 55 lang 'yung kape pero hindi na masyadong convincing ang walk-out ko kapag hinintay ko pa 'yung sukli.

Dumiretso ako sa Burnham Park at nagpaiku't-ikot sa lake. Iniisip ko ang mga sinabi niya. Oo nga, lagi na lang siya sa bahay at lagi na lang kaming magkasama. Halos dun na nga siya nakatira. Pero bakit hindi na lang siya nakipagcool-off? Umupo ako sa isang bench at humagulgol.

Hatinggabi na ako nakauwi sa bahay. Nadatnan ko si Ayumi na nanunuod ng Friends DVD.

"Sir Koks! Season 8 na ako!"

Tumango lang ako. Nagtanggal ng sapatos at umakyat patungong kwarto.

"Teka Sir, bago kayo umakyat, ano nangyari sa inyo?" Nahalata sigurong umiyak ako.

"Ha? Bakit?"

"Nadulas ka siguro no? Ang dumi ng pwitan ng pants niyo o!"

Ngumiti lang ako at dumiretso sa kwarto. Nagtanggal ng damit, pinatay ang ilaw at nahiga. Niyakap ko 'yung unan ni Amboi habang nakatingin sa kisame.

Going Back

2009-01-23T21:16:00.007+08:00

"Nahulog ka ng stepfather mo nung 7 months ka pa lang. 'Di ba naikwento ng mother mo?"

"As in nalaglag sa sahig mula sa pagkakabuhat?"

"May tama ka!" sabi ni Tita Garland habang nakataas ang kamay at naghihintay ng apir mula sa kin. Syempre hindi ako umapir.

Nagulat ako sa sinabi niya kaya kinuha ko ang telepono at tinawagan ko si mama.

"Ma, totoo bang nalaglag ako ni Tito Karl nung baby pa lang ako?"

"Kanino mo nalaman 'yan?"

"Kay Tita Garland, andito siya ngayon."

"Tita mo talaga. Sus wala yun! Di ka pa kasi marunong maglakad. Pero ok lang. Wala namang masamang nangyari sa'yo that time. Maliit na bukol lang 'yun."

"What? Wala yun? Ok lang? Ma, nalaglag ako!"

"I know anak. Huwag kang ma-upset sa ngyari"

"What do you mean huwag akong ma-upset? I could have died! I could have..."

"Naku, huwag ka ngang OA. Dapat nga dun ka ma-upset nung nahulog ka ng Daddy Max mo nung 6 1/2 months ka pa lang. Yun ang grabe dahil walang carpet nun at nadumihan nang husto yung bago mong damit! Pero ilang oras ka lang naman sa ospital at nadischarge ka na agad. Wala daw long term effect 'yun sabi ng doktor"

"Wala?"

"Wala. Ok ka naman ngayon di ba? Wag ka na magtampo. Cge ingat na lang lagi anak. Love you ! Mwah! Mwah!"

Nanghina ako habang binababa ang telepono. Si Tita Garland naman e nakatulala habang binababa ang extesion phone sa kusina.

"Could you believe that Tita Garland?"

"I know! Biro mo, 2 weeks lang pagitan nila Max at Karl! Bilis din makarecover ng mama mo! Haba ng hair niya! Kainggit! Gosh!"

Tiningnan ko siya ng masama. Tumingin siya sa'kin na parang nagtataka. Nag-isip ng malalim at after 10 years, sinabing "At siyempre, biro mo nalaglag ka!"

"I just can't imagine na may ganung incident na ngyari sa'kin nuon."

"Yaan mo na nga. Lika kain tayo, may dala akong sushi. Gusto mo 'yun di ba?"

"Naku tita, hindi porke galing ka ng Japan e Japanese food na ang dadalhin mo dito na galing lang naman sa Tokyo Tokyo tapos titinidurin mo pa!"

"Hehe. Mangan ka kitdin!(Kumain ka na nga!)"

"Tita, kamusta 'yung boypren mong hapon?"

"Ayun singkit pa rin. Kaw, musta kayo ni Amboi? Sabi ni Ayumi dito daw siya nakikitulog minsan."

"Ok naman kami tita. Masaya.... O bakit ka nakangiti?"

"Wala lang." May ngiti pa rin siyang nakakaloko.

"Anu pa kinwento ni Ayumi?"

"Wala. Nakita niya lang kayo na may ginagawa. Pero di niya sinasadya. Kung saan-saan kasi kayo e. Hehe."

Biglang labas si Ayumi. Galing CR, naglinis.

"Sir Koi, ilang taon na pala kayo?"

"Ha? Anu na naman punchline mo diyan?"

"Basta sir sagutin mo"

"26, going 27. Bakit?"

"Anung year po 'yun sa Chinese Calendar?"

"1982. Year of the Dog"

"Ah, kaya pala."

"Kaya pala ano?"

"Year of the Dog din siguro si Sir Amboi."

Nagtinginan sila ni Tita Garland. Then humalakhak nang napakalakas.

"Ewan ko sa inyo! Sige magwowalk-out na ako!"

Medyo pahiya ako sa kanila pero ok lang. Di naman ako pikon.

"Teka Sir Koi, wag ka muna magwalk-out. Di pa kami tapos tumawa." At naghalakhakan ulit ang dalawa.

"Don't worry Kokoi, I still love you. I would never hurt you intentionally. Ikaw ata paborito kong pamangkin."

Mga 5 p.m. na nang makaalis si Tita Garland. Sa wakas, tapos na ang buong hapon na pang-ookray nila sa akin. At least isa na lang ookray sa'kin. Si Ayumi. Umakyat na ako sa kwarto ko at dumungaw sa bintana. Hihintayin kong makasakay ng taxi si Tita.

Riiiiiiiiiiiiiiiiiiing!

"Sir, telepono!"

"Wait lang!"

Riiiiiiiiiiiiiiiiiiing!

"Sir! Bilisan mo!"

"Anjan na!" Tumakbo ako pababa sa sala.

"Anak!" Si mama.

"Yes ma?"

"Naku, napansin mo ba 'yang scar sa gitna ng noo mo?"

"Oo ma. Napansin ko. Mula pagkabata. At anung kahindik-hindik na kwento naman nito?"

"Naku matutuwa ka sa kwento nyan. Paso ng yosi 'yan! At alam mo ba kung sino ang lasing na nakapaso nyan nung 7 1/2 months ka pa lang? Nacute-an kasi at nang kukurutin ka sa pisngi e nakalimutang may hawak na yosi!" Sabay halakhak.

"Sinong stepfather naman ngayon? Si Tito John? Si Tito Mike? Tito Ton? Tito Andrew, Ben, Gary? Sino?"

"Ang Tita Garland mo!"

Dali-dali akong lumabas ng gate para habulin siya.

Suddenly I See

2009-01-08T22:35:00.004+08:00

"Kuya magreresign na po ako."

Eto ang pambungad sa'kin ng aking kasama sa bahay na si Manang (hindi tunay na pangalan). Alas-11 a.m. ng January 1 'yun. Puyat ang lahat dahil sa putukan the night before.

Kaya pala walang ka-expre-expression ang mukha niya kagabi habang nagsisindi ng sinturon ni hudas at fountain. Iniisip niya siguro kung paano niya iyon sasabihin sa akin.

"Kuya?"

Napatulala ako dahil shocked ako sa narinig ko at dahil na rin sa hangover ko.

"Ser Kokoi?"

Dali-dali nyang kinuha niya ang telepono at nagdial.

"Naku! Nakalimutan na namang uminom ng gamot ni ser! Anu na nga ulit number ng doktor niya."

"Huy manang! Anu ka ba? Dinadigest ko pa lang ung sinabi mo. Ibaba mo nga 'yang telepono."

"Kuya naman kasi bakit di ka nagrereply. Kanina pa 'ko kuya nang kuya, ser kokoi nang ser kokoi, deadma ka naman 'Kala ko kung ano na naman ngyari sa'yo. Naalala mo ba nung last time na-"

"Manang, pahanda naman ng breakfast." Sinadya kong putulin yung gusto niyang sabihin.

Nakuha niya ang ibig sabihin ng pagputol ko sa sinabi nya kaya ngumiti n lng siya at lumabas ng kuwarto. Pero bumulong ng "Wala namang nagbebreakfast ng alas onse e. Halos lunch na 'yun."

Yun si Manang, mahilig sumagot at magpatawa. Kahit na anung sabihin mo e merun at merong maisasagot. Sayang nga lang at magreresign na siya.

Nagflashback sa utak ko yung mga unang araw niya sa akin.

"Ser Kokoi, alam mo ang gwapu mo. Siguru andami mo nang naging gerpren no."

"Ha? Hindi a."

"Talaga?" Sabay isip nang malalim. "Aaaaah! Alam ko na. I got it. Don't worry ser. Madami akong kakilala sa showbusiness kaya ok lang yan."

"Talaga?"

"Oo ser. Madaming ganyan sa showbiz. Pero wag kang mahiya ser. I accept you. Group hug tayong dalawa. Lika."

"Hindi yun tinatanong ko Manang! I mean kung talagang marami kang kakilala sa showbiz!"

"Aaaah. Aysus oo ser, pero indirectly lang. Yung mga yaya actually kilala ko so parang ganun na rin yun in a sense."

Hindi ko alam kung nagpapatawa siya o kung totoo ang mga sinasabi niya. Tapos most of the time e sobrang prangka kung magtanong. Pero ok lang sa akin para at least e napapatawa niya ako paminsan minsan.

"Ser, sabi ng mga kapitbahay functional skitz ka daw. Anu yun? Pero nevermind, I don't care. Sabi ko sa kanila whatever. Mabait ka naman at hindi mo ako sinasaktan."

Ganun si Manang, always looking at the brighter side. Pero ang di ko makakalimutan e 'yung time na iniinterview ko pa lang siya.

"Ilang taon ka na Manang?"

"Naku Sir, I know I look old but don't let my looks deceive you. I am only 26 and happy to serve you everyday. Okay?"

"Ayos ka din Manang a. Ano nga pala gusto mo itawag ko sa'yo? Di ko kasi mapronounce 'tong name mo. Etye, etti..."

"Ser, it's E-tee'-ye-net M. Le-fe-vuhr, Ettienette M. Lefebvre"

"Hirap naman. Anu yung M?"

"Magdiwang sir. Pilipina ang nanay ko from Cebu. Yes, Bisaya ang nanay ko at ang tatay ko ay French. Sa makatwid, ako'y isang BISAYANG FRENCH. Taray 'di ba sir? Pero Manang na lang para hindi dumugo ang ilong at tenga nyo ser."

Mamimiss ko talaga si Manang.

Then after ko magbreakfast, or lunch e tinanung ko siya kung my nagawa ba akong hindi maganda or nabobore na siya sa akin. Sabi niya e "There's nothing wrong with you ser, except for the occassional.. alam niyo na" Sabay turo sa sentido. "But that's not the reason."

"Teka nga Manang sumusobra ka sa English. Dudugo na ears ko."

"Pardon me. Ang reason ko sir e"

"Mag-aaply ka sa call center dahil Maininggles ka?"

"Hindi po. Let me finish. Mag-aabroad po ako at duon mamamasukan plus meron pa akong hidden agenda. Sa France ako mamamasukan kasama ang tita ko at hahanapin ko na rin ang aking French dad. Pinabasa ko naman sa'yo ser 'yung sulat ko kay ate Charo di ba? Nangungulila ako dahil iniwan ako ng aking ama. Hinahanap ko ang kalinga ng isang ama. Na French."

Naintindihan ko naman kahit na may halong pagpapatawa. Since close kami ni Manang, e nagpatulong na rin ako maghanap ng kapalit niya. Sabi niya no problem at kinahapunan e dumating 'yung inirekumenda ng amo ng bestfriend niyang yaya sa kabilang gate lang. So, ininterview namin siya.

Kokoi: Anu pangalan mo hija?
Manang: Ser nakasulat naman sa Bio-Data o at andaling ipronounce. Ayumi Marcos Kinimoto. (then tingin sa nag-aaply) So i'm guessing you have Japanese lineage and Marcos, most probably from the Ilocos Region. I therefore conclude na ikaw ay isaaaang?

Kaming Tatlo: ILOCANONG HAPONESA!

Sa tingin ko ay magkakasundo rin kami ni Ayumi kaya pinaubaya ko na siya kay Manang na iTrain niya for 1 week at ituro ang mga gamot at dosage na kailangan kong inumin from time to time. Sinigurado ni Manang na memorized lahat ni ayumi ang mga yun bago siya tuluyang umalis.

Iyakan ang nangyari nang paalis na siya kahapon. Lungkot at saya ang naramdaman namin dahil bago na namang adventure to sa buhay namin. Of course, I wish Manang all the best! At bago siya sumakay ng taxi e may pahabol pa siyang message kay Ayumi.

"You know, a million girls would kill for that job."

Me and My Bitter Ex

2008-12-22T23:22:00.007+08:00

Naglalakad ako papuntang Manhattan Mall galing sa Macy's sa 34th St. Pinapabili kasi ako ng pampalit sa nasira kong gripo at nauna kong naisip na pumunta sa Macy's dahil my discount sila ng up to 60% sa Bed&Bath section nila. Kaya lang naubusan pala sila ng stock ng gripo. Napabuntong-hininga ako. Sinabi ko na lang sa sarili ko na hanap na lang sa iba at napili ko ang Manhattan Mall.

Habang nagbabrowse ako sa mga do-it-yourself stores e napagod ako. Dami kasi ng choices compared sa Ace Hardware sa mga SM sa 'Pinas. Anyway, I decided to grab a bite muna ng all-time favourite American food, ang burger at softdrinks. But before i reach the counter at sabihin ang aking order e napatid ako sa paa ng isang mamang kumakain. Ayun! Nalaglag ang Nokia 6233 ko at nabuksan ang likod kaya natanggal yung battery. But I was not embarassed. Pinulot ko ang cellfone, then ang battery but before ko mapulot ang takip nito ay inunahan ako ng lalaking dahilan ng aking pagkapatid. Yup! Nagpakagentleman siya at inabot niya sa akin ang takip ng fone ko. Tiningnan ko siya sa mata para magpasalamat i mean magthank you pala pero nagulat ako nang makita ko ang blue eyes niya. Very familiar sa akin 'to. Napaisip ako for 7 seconds then naalala ko na. Siya si Buboi ang aking ex. 'Di maganda ang paghihiwalay namin nuon.

FLASHBACK

Date: October 30, 2006
Time: 3:45 p.m.
Place: Sementeryo sa Naguilian Road sa Baguio City

Buboi: Kumusta naman ang lola mo? .

Kokoi: Ha? Ayan o inuupuan mo pa nga puntod niya.

Buboi: I mean bakit ang tagal mo? Kanina pa ako naghihintay dito sa puntod ng lola mo!

Kokoi: I'm sorry mahal. May binili lang ako sagllit.

Buboi: 'Yan ka na naman. Lagi ka na lang may dahilan! 1 and 1/2 hours na ako dito. Nanginginig na ako sa dilim! E kung bukas mo na sana binili 'yan para hindi na ako nag-antay. Anu ka ba naman mahal?

Kokoi: (shocked!) (mamumuo na ang luha sa kaliwang mata) (then sa right)

Silence...

Buboi: I'm sorry na mahal. Nainip lang ako sa paghihintay. Sorry at nasigawan kita. Hindi ko sinasadya.

Kokoi: (hinga ng malalim sabay pilit na ngiti) Okay lang 'yun mahal. Kasalanan ko naman e. Sorry din.

Buboi: Lika na sindihan na natin 'tong kandila at nang makapagdasal tayo at makauwi na.

After 4 minutes at naglalakad na pauwi...

Buboi: Anu nga pala 'yung binili mo kanina at nalate ka?

Kokoi: Eto. (sabay abot ng paper bag na brown) Para sa'yo.

Buboi: Merienda?

Kokoi: Tanga hindi! Buksan mo.

Buboi: Contact lens? Na blue? Para saan 'to?

Kokoi: Sasagutin ko ba 'yang tanong mo?

Buboi: I mean bakit mo ako binilhan nito?

Kokoi: Para bumagay sa costume mo sa pupuntahan nating costume party mamaya.
Buboi: Tell me you're kidding.

Kokoi: No! Talagang binili ko 'yan para sa'yo. Pramis!
Buboi: Oh God! The costume party was yesterday! And we were both there! Don't you remember?

Kokoi: What? Really? Tell me you're kidding.
Buboi: Oh God! Nahihirapan na ako! Hindi ko na alam gagawin ko! Hindi ko na kaya 'to!

Binato niya sa akin yung brown na paper bag pero binulsa niya yung lens. Then walk out.

END FLASHBACK

Hindi 'yun 'yung dahilan ng paghihiwalay namin. Ambabaw naman. Kaya kami nagkahiwalay ay hindi ko na siya kinontak 2 weeks after nun. Naadmit na kasi ako sa Psych ward at nahihiya ako na itext yun sa kanya. Yun. Nagalit.

Ibinalik ko ang baterya at takip ng phone ko. Niyaya niya ako na sumabay sa table niya at kumain. Pero kunyaring tumanggi ako, sabi ko "Wait lang oorder lang ako." Then pagkakuha ko ng order e pumunta ako sa table nya at nagkuwentuhan kami. Nakisawsaw ako sa catsup nya ng fries na hiningi ko rin sa kanya.

Kokoi: 'Di pa ba expired 'yang contacts na binigay ko sa'yo?

Another Session With My Psychiatrist

2008-12-14T21:56:00.012+08:00

Natapos na naman ang 1 hour session ko with my psychiatrist, Dra. Porgada. Halos 4 months na rin kaming nagwa-one-on-one and this time e sinabi nya na meron daw siyang nakikitang konting development sa situation ko. Yes, development, malapit na sa improvement.

Oo nga pala, nadiagnose ako na may Bipolar I Disorder. Nagkakaruon ako ng episodes ng hypomania, na kung saan bigla akong nagkakaruon ng sangkatervang kaisipan na nagreresulta ng sobrang pagka-irritable, and then i also suffer major depression, na kung saan ito ay self-explanatory.

Anyway, ang hindi alam ni Dra. Porgada e nagresearch ako kung paano sumagot nang tama sa mga tanong niya na kung saan e hindi niya mahahalata na inaatake pa ako ng aking alleged disorder. Yupyup! I did my homework. Nakuha ko na ang techniques at countertechniques ng mga psychologists na iyan. Simple lang siya actually. Pag may tinanong siya at gusto mong magsinungaling e tumingin ka lang ng diretso sa mga mata niya nang hindi kumukurap then sabihin ang kasinungalingan. Kyoray!

Dok: How are you feeling Kokoi?
Kokoi: (titig sa mata with a serious face) I'm doing great doc. (pause, then smile) How about you?
Dok: (titig din sa 'kin with a serious face) Good.
Kokoi: Good?
Dok: Yes, good.
Kokoi: Really, really good?
Dok: Stop it.
Kokoi: Sorry po.

So ganun lang ang technique at sigurado mapapaniwala mo na ang psychiatrist mo and i bet, bibigyan ka niya ng magandang report para sa employers mo.

Pero isa sa mga kinaintrigahan kong tanung e 'yung tinanung niya ako tungkol sa sex life ko. Aba, may hidden intention ba ito or talgang kasama sa procedure ang mga tanung na ganun? Nako, I hope na kasama to sa procedure dahil ayokong maging Mr. Kokoi Porgada in the future. And besides, haller? Hindi kami talo. I'm not a lesbian.

Dok: Now I am going to ask you personal questions and please answer honestly. OK?
Kokoi: Huh?
Dok: Kelan ka huling nag-isa? 'Yung nasa iisang kuwarto ka lang at walang kasama?
Kokoi: Ka...ka...kagabi po.
Dok: What were the things that you thought of during that time?
Kokoi: Dok, di ko yata kayang sagutin yan. Wla akong inisip na masama. (maintain eye contact)
Dok: I understand. (sabay sulat sa papel)

O 'di ba ang bastos? Pati ba naman 'yung ginagawa ko mag-isa at kung sino ang iniisip ko e gusto pa niyang malaman. Very unprofessional. I think that I am going to look for another psychiatrist and this time ayoko na ng babae. Di sila marunong umamoy. Sana lalaki ang irecommend ng clinic sa call center na pinagwoworkan ko. At dapat cute. Kahit kahawig lang ng ex ko na si Piolo Jose.

Yupyup! We went out for quite some time but it didn't work out. Masyado akong naging busy sa work ko at sobrang hectic ng schedule. Mawawalan lang ako ng time sa kanya. Kaya hiniwalayan ko na siya.

Kokoi: Magconcentrate ka na lang muna jan sa mini acting job mo. Tiis lang muna at kapag nakapag-ipun-ipon ako e kukunin kita at magsasama tayo. Huwag lang muna ngayon. I'm sorry.
PJ: No. Don't do this to me. Please!

Niyakap niya ako. Umiyak siya, pero napigil ko ang luha ko. Tumalikod na ako at nagsimulang naglakad papalayo.

PJ: Please! Don't do this to me!

Hinabol niya ako at niyakap ng napakahigpit. Alam kong napakahirap nitong pagdaraanan niya. Pero I stood up by my words. Kinaya ko.

Kokoi: (pabulong) Magkaruon ka naman ng kaunting pride sa sarili mo.

At patuloy na akong nagwalk-out. Pero hindi 'yun ang huli naming pagkikita...